خبرنامه آزادی برابری

این وبلاگ بعنوان گنجینه فعالیت های دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب کماکان بروز میشود

2010-10-22T13:22:00.001+03:30

شعری از مرتضی اصلاحچی

2007-07-01T19:35:00.000+03:30

برای دعا
دختری که شهید عشقش شد
همین که عاشق شدی نصف راه را رفته ای
دیگر چه باک اگر
نیم راه مانده را به سر ببرند
به اجبار با سر ببرند
گیسو در دست
. به سرسرای مرگ ببرند.
دعا !
کامجوئی با مرگ به کامت باد .

وقتی دلت مالامال از عشقی پاک است
دیگر چه باک
که هم آغوش بسترت
سنگی باشد
که سرت را می شکافد
غافل از اینکه
. جرم تو در قلبت نهفته است

وقتی نجوای خوش عشق را شنیده ای
دیگر چه توفیر
که هلهله حجله ات
. عربده های تحجر باشد
کامجوئی با مرگ به کامت باد
ای عروس جاودانی .
۱۳۸۶/۴/۷

آدرس جدید!

2007-06-28T18:28:00.000+03:30

آدرس جدید وبلاگ آزادی برابری
www.azady-barabary-01.blogspot.com

علیه سانسور!

2007-06-28T17:39:00.000+03:30

به دلیل حاکمیت سانسور بر رادیو و تلویزیون و نشریات داخلی و خارجی، برخی وبلاگها و سایتهای فارسی زبان، طی چند سال گذشته در ایران نقش رسانه ای آزاد از سانسور را ایفا کرده اند، به طوریکه با هربار تعرض ارتجاع و به دنبال آن افشا و انعکاس سراسری مطالب و اخبار مربوط به آن، مافیای قدرت در ایران علیرغم سرشت لمپنی خود، با دستپاچگی از برخی از مواضع اش روی برگردانده است. با این وصف می بایست اعلام کنیم بنا به ماهیت سرکوبگرانه ی حاکمیت، ظرف چند روز گذشته برای تحصیل اجرای حذف صدای مخالف و همچنین خیمه شب بازیهای سیاست داخلی و خارجی، رژیم به تشدید سیاست فیلتر کردن نشریات اینترنتی روی آورده است.
از جمله برخی وبلاگ های مسدود شده می توان به موارد زیر اشاره کرد :
http://www.azady-barabary.blogspot.com/
www.8march85.blogfa.com (جمعی از دانشجویان و فعالین زنان)
www. revolt68.blogspot.com
http://www.bafandeh.blogfa.com/
www. khak82.blogfa.com (نشریه دانشجویی خاک)
http://www.mactivists.persianblog.com/ (نشریه دانشجویی دانشگاه های مازندران)
http://www.eslahchi.blogfa.com/
www. shoramag.blogfa.com (نشریه دانشجویی دانشگاه بابلسر)
www. gavaznha84.blogspot.com (نشریه دانشجویی دانشگاه مازندران)
www. kanoon-zendanian.org (کانون زندانیان سیاسی در تبعید)
http://www.azadi-b.com/ (آزادی بیان)
http://www.eshterak.org/ (کانون اشتراک)
www.poshteabr.blogfa.com
http://www.barricade.blogfa.com/
http://www.haawar.blogfa.com/ ....

ما ضمن محکوم کردن این حرکت ضد مردمی، به متولیان شب پرست سانسور و اختناق یادآوری می کنیم که اگر این تلاشها می توانست حاکمیت های خودکامه و ضد مردمی را نجات دهد بسیاری از غره دیکتاتورهای پیشین که آنان نیز به همین شیوه ها متوصل می شدند، نجات یافته بودند.

امضاء کنندگان این بیانیه:

www.azady-barabary.blogspot.com
www.8march85.blogfa.com (جمعی از دانشجویان و فعالین زنان)
www. revolt68.blogspot.com
www.bafandeh.blogfa.com
www. khak82.blogfa.com (نشریه دانشجویی خاک)
www.mactivists.persianblog.com (نشریه دانشجویی دانشگاه های مازندران)
www.eslahchi.blogfa.com
www. shoramag.blogfa.com (نشریه دانشجویی دانشگاه بابلسر)
www. gavaznha84.blogspot.com (نشریه دانشجویی دانشگاه مازندران)
www. kanoon-zendanian.org (کانون زندانیان سیاسی در تبعید)
www.azadi-b.com (آزادی بیان)
www.eshterak.org (کانون اشتراک)
www.poshteabr.blogfa.com
www.barricade.blogfa.com
www.haawar.blogfa.com
www.hippie.blogfa.com
www. emroozngo.com
www.no-2007.blogspot.com

برای دراختیار داشتن آدرس وبلاگهای فیلتر شده، در گروه معرفی شده زیر عضو شوید:

azady-barabary@googlegroups.com

سانسور دوباره ی آزادی و برابری

2007-06-28T15:51:00.000+03:30

دیروز وبلاگ آزادی برابری برای بار دوم فیلتر شد.

فیلم هایی از ناآرامی های شب گذشته

2007-06-27T16:16:00.000+03:30

برای دیدن فیلم هایی از ناآرامی های شب گذشته روی لینک زیر کلیک کنید
اینجا

بسته شدن بزرگراه نیایش توسط برخی از مردم خشمگین در شب گذشته:

2007-06-27T14:20:00.000+03:30

برای دیدن عکسهای بیشتر به وبلاگ

http://www.shervingz.blogfa.com/

مراجعه کنید

خبر مهم!!

2007-06-27T14:07:00.000+03:30

شب گذشته در پی اعلام سهمیه بندی بنزین، پمپ بنزین

اتوبان نیایش، از سوی مردم خشمگین به آتش کشیده شد.

31 نفر براثر طوفان در ايرانشهر كشته و زخمى شدند

2007-06-26T15:39:00.000+03:30

خبرگزارى فارس : رئيس ستاد حوادث غير مترقبه استان سيستان و بلوچستان گفت: سرعت طوفان در ايرانشهر بيش از 100 كيلومتر بوده كه درنتيجه 31 كشته و زخمى برجاى گذاشت. حجت على شايان فر در گفت‌وگو با خبرگزارى فارس در سيستان و بلوچستان اظهار كرد: اين طوفان باعث واژگون شدن 200 اصل تير برق و 15 دستگاه ترانس برق شد كه جمعاً 8 كيلومتر شبكه فشار متوسط و 60 كيلومتر شبكه فشار ضعيف دچار خسارت شد. وى افزود: باد شديد در شهرستان ايرانشهر منجربه فوت يك كودك در اثر تخريب منزل و مجروح شدن 30 نفر بر اثر سقوط ديوارها شد. همچنين خسارت فضاى سبز، قطع ارتباط تلفني، قطع شبكه آب و برق و راهها بعلت طوفان و طغيان رودخانه‌ها از ديگر تبعات ناشى از طوفان شديد در شهرستان ايرانشهر بوده است كه در حال حاضر شبكه‌هاى آب و مخابرات راه اندازى شده است و شبكه برق نيز حدود 90 درصد در حال راه اندازى مى باشد همچنين تمامى راههاى اصلى و فرعى بازگشايى شده است بجز راه ايرانشهر طرف منطقه دلگان كه در حال بازگشايى است.

خبر جدید اینکه:

2007-06-26T15:29:00.000+03:30

عده ای از كارگران كارخانه پارسيلون كه حدود 200 نفر تخمين زده شد، به دليل نگرفتن 3 ماه حقوق و عيدي سال، مقابل استانداري لرستان تجمع كرده‌‏ و خواستار رسيدگي به مشكلات خود از طرف مسوولان استانداري هستند.یکی از کارگران در این ارتباط گفت‌‏: تا ساعت 11 صبح هيچ نماينده‌‏اي از استانداري لرستان در جمع كارگران معترض حاضر نشد و اين تجمع همچنان ادامه دارد.احسانپور افزود‌‏: بيش از 900 كارگر در اين واحد مشغول كار هستند و چنانچه اعضاي خانواده آنها نيز محاسبه شود، حدود 6 هزار نفر از اين طريق امرار معاش مي‌‏كنند. وي گفت‌: از مسوولان استانداري, اداره كار و صنايع لرستان مي‌‏خواهيم هر چه سريعتر به وضعيت كارگران رسيدگي و مشكل آنها را حل كنند.

2007-06-26T15:06:00.000+03:30

وبلاگ گوزنها وابسته به یک نشریه دانشجویی
دانشگاه مازندران فیلتر شد.

دفتر پلمب شده انجمن اسلامی دانشکده ادبیات دانشگاه علامه

2007-06-26T15:01:00.000+03:30

2007-06-25T14:24:00.000+03:30

دایره سوء استفاده از مفاهیم، اشخاص و گروهها و... ، در صدا و سیما هر روز فراخ تر می گردد. این بار نوبت به انشتین ( منتقد نظام سرمایه داری) رسید. در روزهای گذشته شبکه چهار صدا و سیما بیوگرافی انشتین را آنچنان غرق در مذهب و ایده آلیسم ترسیم کرد که انگار این دانشمند علوم طبیعی و فیزیک هیچ گاه مقاله ای تحت عنوان ( چرا سوسیالیسم ؟) را ننگاشته و یا هرگز با علوم مادی سر و کاری نداشته است .

انتخاب Gordon Braun

2007-06-25T13:52:00.000+03:30

روز گذشته گردن براون 56 ساله بعد از 10 سال ریاست تونی بلر، به سمت دبیری حزب کارگر انگلیس انتخاب شد.این فرد که در طول ده سال گذشته در رابطه با سیاستهای جنگی تونی بلر تنها در نقش یک صلح طلب دون پایه ایفای نقش می کرد و همچنین در رابطه با قوانین تامین اجتماعی نقشی منفعل و حاشیه ای داشت، روز چهارشنبه رسما به عنوان نخست وزیر انگلستان معرفی خواهد شد.او نیز همانند بسیاری دیگر از محافظه کاران وابسته به محافل سرمایه، مسئله مبارزه با تروریسم و همراهی با سیاستهای امپریالیستی دولت بوش را مد نظر دارد. گفتنی است روز چهارشنبه به مناسبت انتخاب این شازده!به عنوان نخست وزیر قرار است جمعی از طرفداران صلح در لندن جلوی کنگره تظاهراتی داشته باشند.

اسلام همچنان در افغانستان!!

2007-06-24T15:54:00.000+03:30

إِنَّمَا جَزَاء الَّذِينَ يُحَارِبُونَ اللّهَ وَرَسُولَهُ وَيَسْعَوْنَ فِي الأَرْضِ فَسَادًا أَن يُقَتَّلُواْ أَوْ يُصَلَّبُواْ أَوْ تُقَطَّعَ أَيْدِيهِمْ

2007-06-24T15:00:00.000+03:30

رنج کودکان محروم و بی سرپناه، امروز ایرانی و افغانی نمی شناسد.

اهرمی به نام ضديت با راديکاليسم چپ در دانشگاه

2007-06-24T14:36:00.000+03:30

پيمان پيران

ابداع راه های جديد برای سرکوب ( آشوبگران) و(عمال بيگانه!!) ضرورتی حتمی برای نظم مستقر است. زيرا همانطور که شاهد بوده ايم نحوه و اسلوب مبارزات نيروهای مترقی جامعه نيز با گذشت زمان تغيير شکل داده است. از زمان شورش ١٨ تير که به صورت يک شورش فرا دانشگاهی در سال ١٣٧٨ به وقوع پيوست و از همان ابتدا به راست هدايت شد و پايگاه اجتماعی خود را گم کرد

، اگرچه زمان بسياری نگذشته اما عمر انجمن های اسلامی و حتی خرده گروههای ملی- مذهبی دانشجويی هم که به محض مطرح کردن مختصر امتيازات يا برخورد با کمترين فشار دانشگاه و دستگاه امنيتی از هم می پاشيد و آلت دست واقع می شد، به سر رسيده است.
در جامعه سازمان يافته ای که در آن اسلام سياسی و بخش های ديگر بورژوازی برای دفاع از منافع خود، همه وسايل لازم برای کنترل ، سرکوب و بازيچه قرار دادن حرکتهاب موثر دانشجويی را در اختيار دارند، حرکتهای نمايشی و اعتراضات روی کاغذ ادوار و تحکيم و حدت يا جلسات شب شعر و تفسير قران!و ... وابسته به دستجات سحابی و ابراهيم يزدی هيچ گونه اثری نداشته و ندارند. به همين جهت ، الزاما فعالين دانشجويی با الگوهای رفتاری مترقی وارد ميدان می شوند و روشهای جديدی برای نه تنها دفاع از حقوق صنفی و دانشگاهی خود بلکه برای دفاع از طبقات زحمتکش به عنوان تنها نيروی محرک تغيير جامعه ، ارائه می دهند:
از ديد کسی پنهان نبوده و نيست که از چندين ماه گذشته تاکنون چگونه در برابر دفتر مرتجع تحکيم وحدت که تا چندی پيش مجيزه گوی دستگاه قدرت به شمار می آمد و همکنون در صف رصد کنندگان نطفه تغيير و تحول در خارج از مرزهای ايران ايستاده است، عده ای وارد گود می شوند که خودشان را به مارکسيسم منتسب می دانند .

برای اشاره بد نيست که بگويم تا قبل از 1920، مارکسيسم در ايران رونق چندانی ندارد. در آن زمان که بخشی از حزب دموکرات ، از سرايت انقلاب روسيه هراس داشت و بخش ديگرش زير نفوذ مالکان بزرگ ايران بود و از طرفی ديگر سوسيال دموکراتها و اجتماعيون راه پيروی از قانون و منافع خرده بورژوازی را در پيش گرفته بودند، ( حزب کمونيست ايران در 22 ژوئيه 1920 نخستين کنگره خود را در شهر انزلی برگزار کرد. اين روزها نه تنها برای جنبش انقلابی ايران بلکه همچنين برای تمام خاور زمين نقطه عطفی تاريخی بود. چهل و هشت نفر نماينده عليرغم همه دسايس جاسوسان انگليس از نقاط مختلف ايران در انزلی گرد آمده بودند ، که در بين آنان نمايندگان کمونيستها ی ايران مقيم ترکستان و قفقاز حضور داشتند .) گزارش سلطانزاده از اولين کنگره حزب کمونيست ايران.

واقعيت اين است که از چندين دهه، پيش از اين اتفاق تا به حال ، رسانه های بلندگوی سرمايه داری به همراه ديگر حاميان نظم موجود را هميشه عادت بر اين بوده است که هر وقت حرکت جدی از پايين ترين لايه های اجتماعی با نفی اپورتنيسم و راديکاليسمی مختص به خود شکل گرفته و جنبشی همانند جنبش دانشجويی را در نورديده است، فورا از چپ و راديکاليسم آن به صورت لولو خر خره ای استفاده کنند. چپ و راديکاليسم از هر حيث نشانه بسيار خوبی برای آماج آنهاست و، با چهره ای که جرايد در خدمت صاحبان سرمايه از آن ترسيم می کنند ، تمام پليديهای احتمالی را در خود جمع دارد. به طوريکه کيهان در چاپ شماره 11 ارديبهشت خود سعی داشت اتفاقات پيش آمده و مشکوک دانشگاه پلی تکنیک را به طيف افراطی و چپ گرای دانشگاه منتسب کند. از طرف ديگر ماه گذشته در همين راستا شاهد صدور بيانيه ی در خطاب به دانشگاه از سوی نهضت خود خوانده آزادی بوديم که در آن دانشجويان را خنده آور از حضور فعالين مارکسيست در دانشگاه آگاه می کرد و از آنها می خواست تا از خودشان در مقابل دانشجويان اولترا چپ محافظت کنند!! اگر اين نوکران نشاندار سرمايه داری ، موفقيت مادی را ( مشيت الهی ) و نشانه حمايت پروردگار از مردمان سر به راه و ( خوب و نجيب) می دانند، راديکاليسم چپ در ايران نه تنها فلسفه ای را که از وجود مادی جدا باشد ، تهی و بی محتوا می شمرد، بلکه موفقيت سرمايه داری پيش رفته و سرمايه داری نامتعارف و ضد انسانی ايران را هم محکوم می کنند و آن را حاکی از غارتگری و چپاول می دانند . مهدی بازرگان يکی از مخالفين سر سخت مارکسيسم در دوره ای که تفکر غالب و هژمونيک در دانشگاهها چپگرايی بود و هنوز موج سرکوب های خونين و گسترده آغاز نشده بود ،جايی گفته بود: ( آيا امکان دارد که قادر متعال بين خوشبختی افراد جامعه و تقوای آنها!! رابطه ای برقرار نکرده باشد؟ ) نيروهای مترقی و چپ و راديکال نه تنها التفاتی به ايده آليسم عقب مانده بر خواسته از نظام سرمايه داری ندارند، بلکه اصلا (خوشبختی) افراد جامعه ای را که اکثريت عظيم آن در فقر و بدبختی به سر می برند ، تاييد نمی کنند و به هيچ وجه به ( تقوای ) آنهايی که قدرت واقعی جامعه را تحت عنوان اسلام سياسی به دست دارند؛ معتقد نيستند. بنابر اين از آنجا که مارکسيسم انعکاس راديکاليزم و انقلابيگری طبقه کارگر است، بيش از هر جريان فکری ديگر برای بورژوازي، سمبول پليدی و بالطبع ، آشوبگر و ضد امنيت است. به همين خاطر است که، ترس از راديکاليسم چپ ، اهرم بسيار موثری است برای بر پا داشتن اظطراب و وحشت؛ دلالان صاحب سرمايه ، مداحان نظم به خاطر نظم، برای سرکوبی ( نافرمانانان) حداکثر استفاده را از اين سرکوب می کنند. در اين شرايط است که برای نمونه در کميته نشريات دانشگاه تهران، آينده و قضيه نشريه دانشجويی خاک به کرام الکاتبين وعده داده می شود و اعضای هيئت تحريريه آن هر يک به نوبه خود يا از دانشگاه اخراج می شوند و يا معلق از تحصيل می گردند و يا راهی اتاق های بازجويی دستگاه اطلاعاتی می شوند.
اگر در حال حاضر در بين فعالين چپ ايران ، روشنفکران يا دانشجويانی ديده می شوند که در محيط دانشگاهی پرورش يافته اند ، ولی اکثريت آنها را افراد طبقات پائين تشکيل می دهند: اين قبيل نيروها از دو جهت برای اسلام سياسی بيگانه هستند ، هم به خاطر رفتارشان در عرصه سياسی و به دليل فرار از مناسبات تحميل شده روزمره مردم و هم به خاطر عقايدشان که بی واسطه حامل نطفه تغييراند.
به نظر طرفداران سرمايه داری چه وابسته و چه غير وابسته و نظم موجود ، اين اقليت راديکال سرطانی است که ممکن است روز به روز پيشرفت کند و تمام ساختمان جامعه را به نفع طبقه کارگر و زحمتکش نابود کند . به همين جهت برای برخورد با بخشی از آن پس از هر دوره تحصيلی و بسته شدن دانشگاهها و آغاز تعطيلات تابستان ، اين فعالين دانشجويی مانند هر تابستان ديگر هدف اصلی حمله ها قرار می گيرند.

خبر تازه اینکه:

2007-06-23T17:17:00.000+03:30

وبلاگ امین قضایی، فعال دانشجویی دانشگاههای تهران و مشهد و عضو هیات تحریریه نشریه دانشجویی خاک برای چندمین بار پیاپی مسدود شد . قابل ذکر است در چند هفته گذشته و در آستانه تعطیلی دانشگاهها، شاهد فیلترینگ تعداد زیادی از وبلاگ فعالین دانشجویی چپ از جمله همین وبلاگ بوده ایم.

کاهش تبادلات بانکی ایران

2007-06-23T17:02:00.000+03:30

به خبرگزاری رادیو صدای دولتی آلمان: بانک‌ "کردیت سوئیس" و" یو. اس. بی." ظرف یک سال، تبادلات بانکی خود باایران را به طور متوسط نزدیک به ۷۳ درصد کاهش داده‌اند. در سال ۲۰۰۶ مجموعه‌ دارایی‌های ایران در ۱۰۴ بانک سوئیس ۴۹ درصد کاهش یافته است. در آغاز سال ۲۰۰۶ خبرکاهش روابط بانکی کشورهای غربی با کشورهایی که رئیس جمهور آمریکا آنان را "شرور" می‌نامد، در محافل بین‌المللی جنجال‌برانگیز بود. اینک با انتشار آمار سالانه‌ی بانک ملی سوئیس نتایج این اقدامات آشکار شده است.

بر اساس آماری که بانک ملی سوئیس منتشر کرده است، دارایی‌های ایران در دو بانک سوئیسی کردیت سوئیس (Credit Suisse) و یو. اس. بی. (USB) در سال ۲۰۰۶ نسبت به سال ۲۰۰۵ بیش از ۹۵ درصد کاهش یافته است. کل دارایی‌ ایران د ر این دو بانک در آخر سال ۲۰۰۶ نزدیک به ۶۱ میلیون فرانک اعلام شده است که نسبت به سال پیش از آن ۳۴/۱ میلیارد فرانک کاهش داشته است.
در مقابل، دارایی بانک‌های بزرگ د ر ایران کاهش کمتری داشته است. میزان دارایی این بانک‌ها در بانک‌های ایران بیش از ۵۰۰ میلیون فرانک است که نسبت به سال ۲۰۰۵ کاهشی ۵۰ درصدی داشته اشت.
کل دارایی ایران در ۱۰۴ بانک سوئیس در پایان سال ۲۰۰۶ بیش از ۹۱۰ میلیون فرانک بوده، که نسبت به سال ۲۰۰۵ نزدیک به ۷۷۰ میلیون فرانک افت کرده است.

دانشگاه علامه زیر تیغ سرکوب

2007-06-23T16:44:00.000+03:30

آنچه این روزها در دانشگاه علامه طباطبایی تهران می گذرد را تنها می توان تصفیه دانشجویان سیاسی دانست. تا کنون بیش از 30 دانشجو به کمیته انضباطی احضار شده اند و این روال همچنان ادامه دارد و همچنان باید منتظر افزایش تعداد این دانشجویان بود.دانشجویان زیر تا کنون حکم تعلیق از تحصیل دریافت کرده اند: دانشکده ی حقوق و علوم سیاسی امیر رییسیان، رشید اسماعیلی، محمد آوخ، حمید قهوه چیان، ایرج طباطبایی. دانشکده ی ادبیات و زبان های خارجی امیرحسین ایرجی، علیرضا ارشادی فرد، ماندانا چترچی ، مجید دری، مرتضی اصلاح چی، فهیمه شجاع، سعید فیض الله زاده، علیرضا موسوی.دانشکده ی علوم اجتماعی و ارتباطات علیرضا اردلان و سلیمان محمدی. دانشکده ی اقتصاد مهدیه گلرو و مازیار سمیعی.اسامی دانشجویانی که کمیته ی انضباطی فرا خوانده شده اند نیز به شرح زیر است:دانشکده ی علوم اجتماعی و ارتباطات صادق شجاعی، فرهنگ اسلامی، عسل اخوان، امیر یعقوب علی و عماد برقعی. ضمنا سلیمان محمدی مجددا احضار شده است . از دانشکده ی حقوق و علوم سیاسی مینا بهکار و سعید ایزدبخش . از دانشکده ی ادبیات و زبانهای خارجی نیز سعید فیض الله زاده و مرتضی اصلاح چی مجددا احضار شده اند.

توقیف نشریه دانشجویی شورا

2007-06-23T16:36:00.000+03:30

كميته ناظر بر نشريات دانشجويى دانشگاه مازندران نشريه دانشجويى ,شورا, را به مدت يك سال توقيف كرد. به گزارش خبرنگار "ايلنا"، كميته ناظر بر نشريات دانشجويى دانشگاه مازندران در حكم بدوى خود نشريه ,شورا, به مديرمسوولى ,ميلاد معينى, را به مدت يك سال توقيف كرد. تاكنون سه شماره از اين نشريه منتشر شده است كه در آن به اتفاقات فروردين ماه دانشگاه مازندران و بازداشت دانشجويان اين دانشگاه پرداخته شده بود. موارد اتهامى اين نشريه دانشجويى مربوط به همين مطالب است.

در هم شکستن توافق بر سر قانون اساسی اروپا !

2007-06-21T17:18:00.000+03:30

روز گذشته بر طبق اخبار رسیده از خبرگزاریها با خبر شدیم: قانون اساسی اروپا که از سال 2001 در بین دولتهای اروپایی و نیروهای محافظه کار و محافل سرمایه مطرح شده و بر سه اصل بازار مشترک - سیاست خارجی و امنیت اروپا و همچنین همکاری های قضایی و سیاسی بین دول عضو اروپایی استوار بود ، با شکست مواجه شده است. از عنوان قانون اساسی صرف نظر شده است . و همچنین قضیه سرود مشترک برای اتحادیه اروپا نیز منتفی اعلام شده است. در نهایت همه اینها جای خود را به صرفا تغییر در قرار دادها بین دول داده است.

هر دم از این باغ بری می رسد!

2007-06-21T17:03:00.000+03:30

اخبارها حاکی از آن است که گرمای هوا در غرب آن چنان شدت یافته که قورباغه ها در مایه ابو عطا مشغول سر دادن آوازند. اخیرا طرفداران دموکراسی آمریکایی کنفرانسی با موضوع برسی رهیافتی برای گذار از رژیم های دیکتاتوری به دموکراسی!! در پراگ و کشور چک برگزار کردند. در این کنفرانس عجیب و غریب از صد و هفتاد نفر از نوکران نشاندار سرمایه داری دعوت به عمل آمده. کافیست به تعدادی از اسامی زیر نگاهی بیاندازید:
واسلاو هاول- خوزه مارنار- گری گاسپاروف- سعدالدین ابراهیم - تیموشنکو- امیر عباس فخرآور!!- رضا پهلوی- محسن سازگارا و ...

انقلاب فرهنگی نرم و مخملی!!

2007-06-20T13:39:00.000+03:30

در آستانه تعطیلی دانشگاهها هر روز بر تعداد اخراجیان

و احضار شدگان به کمیته انظباطی و دادگاه انقلاب و اتاق

. های بازجویی افزوده می شود

۹ دانشجوی دانشگاه مازندران به کمیته‌ی انضباطی احضار شدند

2007-06-19T22:22:00.000+03:30

آرش پاکزاد، میلاد معینی، صادق حکیم‌زاده، حامد محمدی، سارا خادمی، مرضیه شفیعی و سه دانشجوی دیگر باید فردا (چهارشنبه) برای تفهیم اتهام به کمیته‌ی انضباطی مرکزی دانشگاه مازندران مراجعه نمایند.

احتمالاْ این احضارها که درست پس از پایان امتحانات دانشجویان و در هنگام آغاز تعطیلات تابستانی صورت گرفته است به دلیل اعتراضات اخیر در دانشگاه مازندران در بابلسر می‌باشد. هنوز از تعداد قطعی دانشجویانی که باید برای پاره‌ای از توضیحات به کمیته‌ی سرکوب مراجعه نمایند، اطلاع دقیقی در دست نیست

2007-06-19T13:38:00.000+03:30

نظم و قانون و تامین امنیت در برابر آزادی!

پیمان پیران

مخالفت استانداري با برگزاري تجمع زنان در ٢٢ خرداد

2007-06-18T18:44:00.000+03:30

غزاله حسینی

کانون امروز

به گزارش ايلنا استانداري تهران با برگزاري تجمع زنان در روز 22 خرداد ماه مخالفت كرد. با وجود اينكه طبق اصل 27 قانون اساسي، برگزاري تجمعات مسالمت آميز حق تشكلهاي قانوني است، استانداري تهران با درخواست مجوزي كه براي برگزاري تجمع در روز 22 خرداد، صورت گرفته بود مخالفت كرد و در پايان وقت اداري روز 21 خرداد اعلام كرد كه با صدور مجوز براي تجمع زنان در روز 22 خرداد مخالفت شده است.
اين اقدام در حالي صورت گرفت كه پيش از اين مسئولان اعلام كرده بودند در صورت درخواست مجوز براي تجمع زنان، با آن موافقت مي شود. عدم صدور مجوز براي تجمع زنان در روز 22 خرداد كذب بودن سخنان مسئولين را نشان مي دهد.
با وجود اينكه اين روزها بحث در مورد پوشش زنان و برخورد با زنان بدحجاب و همچنين مسئله ازدواج موقت از داغ ترين مسائل مورد بحث در بين زنان و مردان مي باشد. اما زنان به عنوان بخشي از جامعه كه به طور مستقيم در اين مسائل درگيرند از برگزاري تجمع منع مي شوند و حق اعتراض و حتي ابراز نظر نيز از آنها گرفته مي شود.
اين رفتار مسئولين نشانه نقض حقوق بخش عظيمي از اعضاي جامعه است كه به شكاف موجود در جامع دامن مي زند.
اعتراض و ابراز عقيده حق هر يك از اعضاي جامعه است. لغو مجوز تجمعات و عدم صدور مجوز براي برگزاري تجمعات و به طور كلي بستن عرصه براي ابراز هرگونه اعتراض و انتقاد، زنداني كردن زنان به جاي رسيدگي به خواست آنها، برخورد خشن با زنان و جوانان، نه تنها مشكلات اجتماعي را كاهش نمي دهد بلكه باعث تشديد وخامت اوضاع مي شود.
آزادي حق همه انسانهاست.

برای معرفی کانون فرهنگی_ اجتماعی رها

2007-06-18T15:20:00.000+03:30

روز گذشته کانون فرهنگی _ اجتماعی رها ، بعد از فراز و نشیب ها و مشکلات فراوان مجوز کاری خود را از دانشکده علوم پزشکی دانشگاه تهران دریافت داشت. جالب اینجاست که این جمع دانشجویی، درهمان ابتدای کار با گرفتن سالن عزلت دانشگاه و پخش فیلم ( دزد دوچرخه) اثر ویتوریو دسیکا، اشتهای خود را برای فعالیت و دخالت گری در عرصه اجتماعی و فرهنگی دانشگاههای تهران به نمایش گذارد. قابل توجه است در این مراسم که با معرفی این کانون شروع شد، از فعالین دانشجویی نیز دعوت به عمل آمده بود. ما به نوبه خود آغاز به کار این کانون دانشجویی را به تمام دانشجویان دانشکده علوم پزشکی دانشگاه تهران تبریک می گوییم.

تصاویری از فیلم دزد دوچرخه

2007-06-18T14:52:00.000+03:30

چپ کردستانی ومعضل تمایز از راست

یوسف صفاری

2007-06-18T14:48:00.000+03:30

دفاعیه لرزان قوم پرستی

(مروری بر مطالب شماره نخست نشریه دانشجویی "هه ژان" )
روزبه کلانتری

2007-06-18T14:45:00.000+03:30

قومیت زدایی از سیاست

مهدی گرایلو

2007-06-18T14:30:00.000+03:30

موریانه تپش های زمان ات را می شمارد

هژیر پلاسچی

به مناسبت سالگرد درگیری های خرداد 85 در دانشگاه تهران

2007-06-13T18:20:00.000+03:30

یورش گارد ویژه ی ضد شورش به کوی دانشگاه

دفتر به آتش کشیده شده ی حراست مرکزی کوی دانشگاه

تصاویری از راهپیمایی و مراسم دیروز به مناسبت 12 ژوئن روز جهانی لغو کار کودک برگزار شده توسط کانون تلاش برای جهان شایسته کودکان

2007-06-13T17:20:00.000+03:30

وقاحت ارتگا در دانشگاه تهران

2007-06-12T13:58:00.000+03:30

ارتگا، تهران را پیدا کرد و

آب گندیده ، گودال را

زوایایی از گفتار و کردار اورتگا و اورتگاییان در میتینگ او در دانشگاه تهران

2007-06-11T21:29:00.000+03:30

اورتگا در دانشگاه تهران:

خبرنامه فعالین دانشگاه مازندران

زوایایی از گفتار و کردار اورتگا و اورتگاییان در میتینگ او در دانشگاه تهران:

۱. انقلاب اسلامي ايران در سال 1979 پيروز شد و انقلاب سانديست‌ها نيز در همين سال. اين دو انقلاب‌هاي دوقلو هستند كه داراي اهداف يكساني بودند. (این یکی را راست می‌گوید انصافاْ!)

۲. هر روز كه مي‌گذرد دنيا كوچك‌تر از قبل مي‌شود و ما متقاعد مي‌شويم كه خداوند زمين را براي آسايش انسان‌ها آفريده است و عجيب نيست كه مبارزان آمريكاي لاتين مثل هوگو چاوز به دانشگاه مي‌آيند و در سرزمين مبارزان حضور پيدا و براي جوانان سخنرانی مي‌كنند. (معلوم است که مارکسیست-لنینیست سابق ما بدجوری شیفت سیاسی به تورش خورده است!)

۳. مبارزات ملت ايران همواره تحت رهبري معنوي و سياسي حضرت امام خميني بوده است. (یک شاهکار تاریخی!)

۴. من به شما اطمينان مي‌دهم كه در اينجا روح نيروي انقلابي مانند فيدل كاسترو، سالوادور آلنده، زاپاتا، ساندينيو، و تمام مبارزاني كه در راه آزادي و مبارزه با امپرياليسم كشته شدند حضور دارند. (خوب شد اسم چه گوارا، مارکس، لنین و انگلس را نیاورد تا گور آنان اندکی در آرامش باشد!!!)

۵. به گزارش ايسنا در پايان سخنان اورتگا دانشجويان شعار دادند «هيوا اورتگا، هيوا اورتگا». (ترجمه‌ی فارسی: «الله اکبر! الله اکبر!»)

۶. همسر اورتگا: ملتهاي متحد هرگز شكست نخواهند خورد؛ چرا كه خداوند ملتهاي مبارز را تحت حمايت خود قرار داده، خداوند آيت‌الله خميني را در رحمت خود قرار داده (صلوات دانشجويان). خداوند متعال احمدي‌نژاد رييس‌جمهور را در پناه و حمايت خود قرار داده است. (تشويق دانشجويان) خداوند نيكاراگوئه و رهبرانش را نيز حفظ كند! (تشويق دانشجويان) (راستی این دانشجویان را ما نمی‌شناسیم؟!)

۷. ماريو افزود: در حال حاضر بشريت به پا خاسته و با استفاده از انقلاب و روحيه انقلابي به پيش مي‌رود. امروز مي‌بينيم كه در آمريكاي لاتين كشورهاي مبارز با يكديگر وحدت مي‌كنند و ما به دفعات گفته‌ايم كه زنده‌ باد مبارزان، زنده باد بشريت آزاد و انقلابي. ما اميدواريم آزادي واقعي در جهان حاكم شود و فقر و گرسنگي پايان پذيرد. زنده باد انقلاب ايران. (استثنائاْ این از دهن رهبران محبوب در رفته بود!)

۸. دكتر رحيم‌پور ازغدي كه به عنوان سخنران به اين مراسم دعوت شده بود، طي سخناني گفت: « تكليف احمدي‌نژاد مشخص است بيشتر از آنكه دولتمرد باشد با روحيه چريكي خود، خود را متعلق به جبهه فقيران جهان مي‌داند.» (اوپس! حالا می‌شود طرح مبارزه با مفاسد را درک کرد! این احمدی‌نژاد ناقلا هم چریک بود ما نمی‌دانستیم؟)

۹. هم‌چنين در اين مراسم از فعاليت‌ها و مبارزات خانواده اورتگا از سوي بسيج دانشجويي دانشگاه تهران تقدير شد. (آها! دانشجویان!!!)

۱۰. همچنين سعيد قاسمي يكي از فرماندهان جنگ، بر روي سن قرار گرفت و چفيه‌اي را بر گردن اورتگا انداخت و هر دو با مشت‌هاي گره‌كرده دستهايشان را به علامت مبارزه با امپرياليسم و وحدت بالا بردند.

۱۱. در اين مراسم دو نماهنگ با آهنگ‌هاي آمريكاي لاتين درباره مبارزه مردم نيكاراگوئه پخش شد. در اين نماهنگ‌ها عكس‌هاي سيدحسن نصرالله، احمدي‌نژاد، چاوز، مورالس، اورتگا، ‌رهبر معظم انقلاب، كاسترو و امام خميني (ره) ديده مي‌شد. (آش شله قلم کار!)

نشریه‌ی شورا (دانشگاه مازندران) توقیف شد

2007-06-10T18:46:00.000+03:30

به گفته‌ی حامد محمدی سردبیر نشریه‌ی شورا، علت توقیف مجوز این نشریه مطالب مندرج در سرمقاله‌ی شماره‌ی یک و کل شماره‌ی دوم این نشریه بوده است که در یک صفحه به بازخوانی حوادث مرتبط با دستگیری بیژن صباغ و ۱۴ دانشجوی دانشکده فنی بابل پرداخته بود.

سه نکته درباره دور جدید فعالیتهای کانون امروز

2007-06-09T17:26:00.000+03:30

برهان بقایی مقدم

http://www.emroozngo.com/

کانون امروز یک سازمان غیر دولتی است که دو سال موجودیت خود را مدیون فعالیت و حضور مستمر اعضای آن است.این کانون در پایان سال 85 با برگزاری مجمع عمومی و انتخابات شورای مرکزی جدید دور تازه ی فعالیت های خود را آغاز کرد.

ویژگی کانون امروز را می توان بر سه محور اصلی خلاصه کرد.

یکم اصل غیر سیاسی بودن کانون. طبعا NGO ها به خاطر ماهیت غیر سیاسی خود اجازه ی فعالیت دارند و کانون امروز نیز از این قائده مستثنی نیست. در عین حال کانون امروز به عنوان یک سازمان اجتماعی تعریف شده است. جایی که هویت خود را از جامعه می گیرد نه از چند نفر اعضای خود. بنا بر این حضور در بطن جامعه و دست و پنجه نرم کردن با ناهمسازی اجتماع و شیفت کردن کانون به فاعل اجتماعی تنها هویت رسمی و واقعی است که می توانیم برای خود به عنوان کسانی که در کانون امروز جمع شده ایم تعریف کنیم .

پا گذاشتن در شهر و و آشنایی با پدیده هایی مثل کودکان کار, تن فروشی, بی کاری , بیماران مخدر , بی سوادی , احساس تنهایی و بی هویتی, فقر و سعی و تلاش برای تغییر جدی در این پدیده ها می تواند جدی ترین هدف و سیبل مقابل کانون امروز باشد.

دومین محوراساسی کانون, غیر ایدئولوژیک بودن آن است. این بدان معنی نیست که شرط حضور در کانون لاادری بودن است! یا اگر کسی ضد مذهب است یا مذهبی است نمی تواند در کانون امروز فعالیت کند. این دقیقا به این معنی است که در کانون شما تفتیش عقاید وجود ندارد! این یعنی عقاید فردی در فعالیت اجتماعی_ مورد توافق در کانون _ حل می شود و از موضوعیت می افتد. اگر قرار است در مورد بیماران مخدری فعالیتی شود تفاوتی در مذهبی بودن یا نبودن داوطلبین دیده نمی شود.

مسئله این است که بحث غیر ایدئولوژیک بودن به اعضا بر نمی گردد بلکه به نحوه ی کار ما و موضوعات و نحوه ی نگرش بدنه ی کانون امروز به مسائل اجتماعی تعیین کننده ی این مسئله است. مطمئنا بی طرفی امکان پذیر نیست و ما هم ادعای بی طرفی نداریم و نخواهیم داشت. به طور خلاصه اینکه , تحلیل مسائل جامعه از سر خود جامعه و منافع اکثریت آن و داشتن نگاه انسانی به مشکلات اجتماعی می تواند مورد قبول هر ذهن سالمی باشد.

سومین محور قابل ذکر لزوم حضور اندیشه های مختلف و متفاوت در یک جمع است.همانطور که بار ها شنیده ایم و گفته ایم نبود تکثر اندیشه و نظر نه تنها برای تشکل یا سازمان و جمع مضر است که برای افق و پیشرفت فکری و تواناییهای ذهنی افراد آن جمع نیز ایجاد اشکال می کند و در اینجا, NGO را با تبدیل کردن آن به یک جمع منفعل و منزوی از اهداف اولیه ی آن که همان حضور پویا و تاثیر گذار در جامعه ی خود است باز می دارد. آزادی بی قید و شرط اندیشه و بیان, ضرورت و اصل اساسی حضور در هر تشکلی است.

به این ترتیب NGOی کانون امروز دست خود را برای دوستی و همکاری به سوی تمام شهروندان شهر دراز می کند. از مسئولان شهری گرفته تا پزشک و تاجر , دانشجو و کارگر , کسانی که به خاطر نا برابری مجبور به تن فروشی هستند تا بیماران مخدری و ... تا با هم و در کنار هم قرار بگیریم و به سوی افقی انسانی حرکت کنیم.

یک بغل شادی، یک مشت آزادی

2007-06-09T17:24:00.001+03:30

حسام مناهجی

اگر در رمان 1984 وزارت صلح همان وزارت جنگ بود و وزارت عشق ایجاد نفرت می کرد طرح اخیر افزایش "امنیت" اجتماعی هم همان مفاهیم وارونه رمان جرج ارول را می رساند؛ یکی از اهدافی که این روزها در بوق می شود طرح ضربتی جمع آوری و درمان معتادان است که لابد نیاز به پلیسی کردن جامعه دارد با این حال کسانی که در این زمینه دستی بر آتش دارند (و برخلاف بسیاری از شهروندان که دنیا را تنها از دریچه رسانه های جمعی می بینند و با "جماعت معتاد" از طریق کلیشه های تلویزیونی آشنا هستند) به طور ملموس با جوانانی که از این بیماری رنج می برند برخورد داشته اند، می دانند این قبیل اقدامات حتا اگر با نیتی خیر انجام شود تلاش های مذبوحانه ای بیش نیست درمان معتاد یک فرآیند طولانی است که بیش از هر چیز به اراده فرد معتاد بستگی دارد بسیار مشاهده شده است معتادینی که توانستند ماه ها از شر اعتیاد خلاصی یابند ولی به علت یک تنش عاطفی و یا نبودن آینده شغلی و وضعیت هولناک معیشتی و ده ها علت اجتماعی دیگر دوباره آلوده شده اند.

گویا معتادان دستگیر شده به مراکز درمانی فرستاده می شوند:"مرکز درمان و باز پروری شفق به صورت یک محیط مختلط نظامی و درمانی اداره می شود"(1) و در نتیجه مسئولین امیدوارند با محبوس کردن اجباری معتادان در محیطی درمانی-نظامی این معضل از ریشه کنده شده و همه چیز به خوبی و خوشی تمام شود ولی واقعیت به ما دهن کجی می کند: اعتیاد دو جنبه دارد یکی جسمی و دیگری روحی؛ باکمک روش های پزشکی شاید بتوان در مدت کوتاهی بدن فرد معتاد را سم زدایی کرد ولی برای درمان روحی معتاد علاوه بر مشاوره مستمر که می بایست با تمایل خود شخص انجام شود نیاز به برنامه ریزی ای وسیع داریم هم اکنون کمپ ها و کلینیک های بی شماری در سطح کشور فعال اند که تا پیش از این معتادان"داوطلبانه" به آن مراجعه می کردند ولی متاسفانه تا آنجا که ما مشاهده کردیم معمولآ درصد بسیار کمی موفق به ترک می شوند در نهایت اینکه روش های مکانیکی و خشونت بار اگر نتیجه معکوس ندهد مطمئنآ باعث رهایی فرد معتاد نمی شوند و نمی توان این قبیل اقدامات پلیسی را طرح "نجات ملی" نامید.

با وجود بودجه های کلان و صدها کارشناسی که دولت برای ریشه یابی این معضل اجیر کرده است همچنان شاهد فرافکنی ها و آدرس دهی های غلط و تعویض جای علت و معلول هستیم. نگاه کوتاهی بیندازیم به گزارش تحلیلی و با مزه ی اخیر خبرگزاری رسمی فارس(2):

خبرگزاری فارس می نویسد: "وقتى نوجوانان به مصرف مواد مخدر روى مى‌آورند پس از مدتى دچار افسردگى شده و خودشان را از ديگران جدا مى‌كنند همين رفتار باعث مى‌شود كه محيط مدرسه كم‌كم برایشان خسته کننده شده و در نهایت از درس و تحصیل ترد(!) می شوند" علاوه بر غلط نوشته شدن کلمه "طرد" جای علت و معلول نیز عوض شده است در واقع وضعیت خسته کننده مدارس سبب می شود که دانش آموزان در معرض آسیب های روحی قرار بگیرند...و یا نگاه کنید به این جمله مضحک:

"پول توجيبى زياد در سيگارى شدن نوجوانان تاثير بسيار زيادى دارد،"(3) و یا فرافکنی ها و توهم توطئه را ببینید: "خواسته يا ناخواسته در سالهاي بعد از انقلاب و بعد از جنگ تحميلي به دلايل استقلال كشور عزيزمان، موقعيت خاص جغرافيائي و شاهراه بين بازار هاي بزرگ جهاني و دشمنان زياد و كوردلاني از احزاب سياسي داخلي ،بسيارى از نوجوانان و جوانان ايرانى درگير مسئله‌اى به نام اعتياد شده‌اند..."(4)

حقیقت اینکه تحدید آزادی های فردی،آپارتاید جنسی، بیکاری و مشکلات اقتصادی بی شمار طبقه کارگر علل اصلی گرایش جوانان به مواد مخدر می باشد... و اما چه باید کرد؟ زنده یاد" به آذین" چه زیبا گفته است:

"نسل امروز فقط يک بغل شادي مي خواهد و يک مشت آزادي ؛ و اين دو حق را هم خودشان بايد بگيرند و به دست بياورند ، کسي به آنها چنين کمکي نخواهد کرد....."

*****

پانوشت

1- روزنامه شرق-یکشنبه 13 خرداد86

2- خبر گزار ی فارس-28 اردیبهشت 86

لینک: http://www.farsnews.com/newstext.php?nn=8602240435

3و4- همان

جامعه برابر، جامعه آزاد و پاک

2007-06-09T17:18:00.000+03:30

غزاله حسینی

اگر سوار اتوبوس، تاکسی، مترو یا هر وسیله نقلیه عمومی دیگر شده باشید، شاید تجربه ای در زمینه آزارهای جنسی ای که متوجه زنان است، داشته باشید یا شاهد اتفاقاتی از این قبیل بوده باشید. و اگر زن باشید، وقتی به تنهایی در خیابان و پارک قدم می زنید احساس امنیت نمی کنید و حتی اگر هیچ اتفاقی نیفتد، دائم از چیزی مضطرب و نگرانید، چنین نگرانیهایی جزئی از زندگی یک زن تنها شده است. جزئی از وجود زن که به طور ناخودآگاه به او احساس ضعیف تر بودن نسبت به مرد را تلقین می کند.گاهی هنگام بروز چنین حوادثی مردهایی به پشتیبانی از زن یا زنان آسیب دیده بر می آیند و گاهی نیز حضور یک مرد یا پسر در کنار زن به عنوان عامل بازدارنده ای تلقی می شود که از زن در برابر آسیب های دیگران حمایت می کند و به دیگران به طور غیر رسمی و مخفی هشدار می دهد که حق دست درازی به "این زن" را ندارید چرا که این "زن من" است، "خواهر من" است، "مادر من" است یا زنی است که در این زمان و مکان تحت حمایت من می باشد.

علت اصلی شکل گرفتن چنین رابطه ای چیست؟ آیا ضعف قوای جسمانی زن و نیروی بدنی مرد اساس شکل گیری چنی رابطه ای است؟ آیا نیروی بدنی بیشتر باعث می شود گروهی از مردان در زمان و مکانی زنان را مورد آزار و اذیت قرار دهند و گروهی دیگر در همان زمان و مکان و یا در جایی دیگر زنان را تحت حمایت خود قرار دهند و حصاری گرد آنها پدید آورند که درون حصار امن و بیرون مرزهای آن نا امن باشد، و زن حمایت شده برای برخورداری از این امنیت باید زندگی در حصار را بپذیرد.

به راستی علت چیست؟ فکر نمی کنم علت اصلی این نووع رابطه که در آن یکی برتر و دیگری پایین تر است، ربطی به نیروی بدنی فرد داشته باشد. این نوع تلقی درست مانند این است که بگوییم که حکمران یک ناحیه باید درشت هیکل ترین، تنومندترین و قوی ترین فردی باشد که در آن ناحیه زندگی می کند و این مسئله که او چه توانایی ها و مهارتهایی دارد و آیا اصلا می تواند مسئولیتی را که بر عهده می گیرد انجام دهد یا نه، از نظر دیگر کسانی که در آن ناحیه زندگی می کنند اهمیتی ندارد. تعیین ارزش انشانها و جایگاه اجتماعی آنها بر اساس نیروی بدنی و جنسیت امری غیر عقلانی است که انسان متمدن امروز دیگر آن را نمی پذیرد. شاید در جامعه ای بدوی و غیر متمدن نیروی بدنی زیاد به علت کاربردی که دارد در جایگاه اجتماعی فرد تاثیر داشته باشد ولی در جامعه ای متمدن و یا حتی نیمه متمدن دیگر نمی توان این عامل را به عنوان عاملی تاثیر گذار در زندگی اجتماعی فرد در نظر گرفت.

به نظر می رسد باید سوال را دوباره مطرح کرد. علت شکل گیری و وجود چنین رابطه ای چیست؟ چرا با وجود تغییرات بسیار هنوز زن از جایگاه اجتماعی پایین تری نسبت به مرد برخوردار است؟

چرا مردی در شرایطی زن را مورد آزار و اذیت قرار می دهد و همان مرد در شرایط دیگر و در برخورد با یک زن خاص، به عنوان حامی و پشتیبان وی ظاهر می شود؟ - البته در اکثر مواقع این حمایت به طور محدود کننده ظاهر می شود، یعنی نتیجه این حمایت در نهایت محدود کردن زن و بستن فضا بر اوست.- مشخصه این زن خاص در رابطه با مرد فوق چیست؟ آیا حمایت مرد از این رن که به نوعی برای او خاص می شود، - خاص بودن این زن اغلب به خاطر جایگاهی است که در رابطه با مرد برای او تعریف شده است یعنی جایگاهی از قبیل مادر، خواهر، همسر، دوست دختر و غیره که او را از دیگران متمایز می کند- به دلیل بی اعتمادی او نسبت به دیگر مردان است و یا به علت حس تملکی که مرد نسبت به این زنان احساس می کند؟ آیا این بی اعتمادی و حس تملک خاص مردان است؟ اگر نه، چرا رابطه ای حمایتی که در آن زن نقش حمایت کننده را داشته باشد خیلی کم اتفاق می افتد؟ و سوال اصلی اینکه اساسا چه نیازی به وجود رابطه ای به این شکل است و چرا باید دسته ای از افراد جامعه و اغلب زنان، از دسته ای دیگر که اغلب مردان جامعه می باشند از جایگاه اجتماعی پایین تری برخوردار باشند؟

بی اعتمادی ریشه در ترس و بدبینی دارد. ترس از دست دادن چیزی و احساس خطر و بدبینی نسبت به آنچه در اطراف شخص جریان دارد. هیچ فردی از ابتدا بدبین نیست بلکه طی گذشت زمان و تحت شرایط مختلفی که برایش اتفاق افتاده و در اثر مشکلاتی که با آنها درگیر بوده و برخوردی که از اطرافیان دیده به فردی بدبین و یا خوشبین و یا محتاط و غیره تبدیل می شود. به مرد از دوران کودکی اینگونه تلقین می شود که "تو مرد خانواده ای" و در برابر "ناموس خانواده" باید "غیرت" داشته باشی. مرد می آموزد که خواهر و مادر و همسر او ناموسش هستند و در برابر آنها غیرت دارد. این غیرت شاید همراه با احترام باشد یا نه. اما مرد نمی آموزد که زن چه نسبتی با او داشته و چه نداشته باشد یک انسان همانند اوست و حق حیات و زندگی دارد و مرد به عنوان یک انسان باید به هر انسانی اعم زن و مرد احترام بگذارد. او زنان خانواده را جزء مایملک خود تلقی می کند که باید از آنها محافظت کند. شاید این تصور به این شکل تلقی نشود ولی رفتاری که در اثر تلقی "مرد خانواده بودن" بروز می کند، برخاسته از حس مالکیت پنهانی است که از کودکی در مرد ایجاد می شود. در ضمن مرد نسبت به زنان دیگر مسئولیتی احساس نمی کند. آنها صرفا زنانی هستند که مرد آنها را به عنوان انسانهای آزاد آنها را نشناخته است بلکه به عنوان زنان نامحرم و موضوع اصلی روابط جنسی آنها را شناخته و تنها از دید جنسی به آنها نگاه کرده است. حتی اگر در مواقعی به زنی کمکی می نماید در مقابل از زن انتظار دارد تا نیازی از او را برآورده نماید. -باید توجه داشت که این مشکلات ریشه های آموزشی و تربیتی دارند و همه مردان نیز یکسان نیستند.-

شاید مردی خود به زنان دیگر تعرض نکند ولی هیچگاه تحمل نمی کند که مردان دیگر به زنان خانواده او تعرض کنند یا زن بدون اجازه و رضایت او با مردی دیگر رابطه داشته باشد. حس مالکیت مرد نسبت به زنان خانواده و در عین حال تماس نزدیک او با رفتارهای تعرض آمیز مردان نسبت به زنان، در مرد نوعی بی اعتمادی نسبت به مردان دیگر ایجاد می کند. در واقع، حس مالکیت که در روند آموزشی پسربچه تا بزرگسالی تقویت می شود و به وجود آمدن تدریجی بی اعتمادی در مردان نسبت به مردان دیگر، و عدم آموزش صحیح به کودکان به منظور از بین بردن نگاه جنسیتی، باعث می شود گروهی از مردان در شرایط مختلف رفتارهای متفاوت نسبت به زنان بروز دهند. البته نباید فراموش کرد مردی که نسبت به زنانی که خارج از محدوده خانوادگی او قرار دارند، تعرض می کند، نسبت به زنان خانواده خود نیز رفتاری تعرض آمیز دارد هر چند این تعرض به نوعی حمایت تعبیر می شود.

اما آیا حس مالکیت در زنان وجود ندارد؟ مسلما زنان نیز حس مالکیت دارند. اما جایگاه اجتماعی که برای زنان در مقابل مردان به وجود آمده است، باعث می شود در رابطه بین زنان و مردان، مرد از جایگاه برتری برخوردار باشد و همانطور که در بالا آمد از دوران کودکی حس مالکیت مرد نسبت به زن تحت نام "غیرت" تقویت می شود. به همین دلیل است که کمتر رابطه ای بین زن و مرد، می توان دید که در آن زن نقش حمایتی داشته باشد. اما حس مالکیت زن به گونه ای دیگر بروز می کند. حس مالکیت زن در رابطه او با مردان، بر روی همسرش متمرکز می شود. او تلاش می کند همسر خود را از زنان دیگر دور کند ولی در بسیاری از مواقع به خاطر عدم دخالت اکثر زنان در مشاغل اجتماعی و به نوعی محدود بودن آنها در محیط خانه، به علت نداشتن ارتباط اجتماعی گسترده، زن نمی تواند همیشه و همه جا حس مالکیت خود را اعمال نماید. این عدم توازن باعث تشدید بی اعتمادی زنان، هم نسبت به زنان و هم نسبت به مردان می شود. زن از یک سو به خاطر آزار و تعرض مردان به حریم شخصی اش به تدریج نسبت به جنس مرد بی اعتماد می شود و از سوی دیگر به خاطر ترس از دست دادن همسرش -ترسی که ناشی از حس مالکیت زن است- نسبت به زنان دیگر بی اعتماد شده و ترس و اضطرابی نامرئی در او به وجود می آید.

وجود این بی اعتمادی ها در مردان و زنان و شکل گیری روابطی بر اساس قدرت و بهره جویی، رابطه بین زن و مرد و به طور کلی روابط اجتماعی افراد را تخریب کرده و باعث ایجاد جدایی بین اعضای جامع و منزوی شدن افراد می شود. اما جامعه چه نیازی به چنین روابطی دارد و ریشه شکل گیری چنین روابطی در چیست؟

وجود رابطه ای که اساس آن را فرودستی عده ای نسبت به عده ای دیگر تشکیل می دهد، یک هدف بیشتر ندارد و آن بهره کشی از نیروی کار فرودست به نفع گروه یا گروه های فرادست جامعه است. به طور کلی جامعه ای که پایه های اصلی آن بر نابرابری های اجتماعی و اقتصادی گذاشته شده باشد برای بقای خود نیاز به ایجاد طبقه بندی بین اعضای جامعه دارد. چنین جامعه ای نیاز دارد برای استفاده بیشتر از نیروی کار انسانها آنها را تحقیر و کوچک کرده و با القای نابرابری به عنوان یک امر طبیعی این تصور ذهنی را به وجود بیاورد که وضعیت موجود، همیشه همینطور بوده و یک امر طبیعی است. از دید نظام خاکم بر چنین جامعه ای، طبیعی است که زن از مرد ضعیف تر باشد و طبیعی است که جایگاه اجتماعی زن از مرد پایین تر باشد.

زن نیروی کار ارزان تری است. زن با کار خانگی خود هزینه زندگی را تا حد بالایی کاهش می دهد و با کار در بخش های مختلف جامعه نیروی کار ارزان و همچنین کم دردسری را در اختیار بخش کارفرما قرار می دهد. اما این نیروی کار به گونه ای باید کنترل شود. باید ضعف ها و ناتوانی هایی به زن تلقین شود تا با از بین بردن اعتماد به نفسش بتوان بهتر از نیروی او استفاده کرد.

اما این قانون فقط مختص زنان نیست. مردان نیز به عنوان نیروی کار جامعه شامل این قانون می شوند و برای کنترل آنها نیز ترفندهای دیگری وجود دارد. سرکوب خواستها و نیازهای جوانان و برچسب زدن به مردان تحت عنوان اراذل و اوباش شیوه ای برای کنترل نیروی جامعه است. تنها تفاوت در میزان فشار وارد بر مرد و زن است وگرنه در جامعه ای که بر اساس بهره کشی و سود بیشتر شکل گرفته، نه زن و نه مرد، هیچکدام آزاد نیستند. مرد نیز از سوی بخش کارفرمای جامعه مورد تعرض قرار می گیرد و از طرف دیگر در وضعیت رقابتی با زن قرار داده می شود؛ زن نیروی کار ارزان تری است و این تهدیدی برای وضعیت شغلی مرد محسوب می شود. این تلقی از بالا و بخش سودجوی جامعه بر زنان و مردان تلقین می شود. بخشی که برای سود بیشتر نیاز به ایجاد جدایی و برای کنترل نیروی کار نیاز به ایجاد سلطه گروهی از افراد جامعه بر گروهی دیگر دارد.

در این میان زن و مرد به عنوان اعضای جامعه ای که نظام آن بر پایه های قدرت و بهره کشی گذاشته شده، از موجودیت انسانی خود خالی می شوند تا به عنوان کارگران فرمانبردار سود بیشتری را تولید نمایند.

فیلم و کلیپ از اعتراضات بر علیه جی8

2007-06-09T14:22:00.000+03:30

برای مشاهده ی فیلم ها وکلیپ های ویدیویی ازاعتراضات بر علیه کنفرانس جی8 می توانید به لینک های زیر مراجعه کنید:

http://www.g8-tv.org/
http://www.g8-tv.org/topics.php

و چگونه مدعیان دموکراسی دست به سانسور میزنند

2007-06-09T13:37:00.001+03:30

اگر وقت کردید سعی کنید سری به سایت زیر بزنید تا برایتان روشن شود که دولت های به اصطلاح دموکراتی که لیبرال های وطنی سنگشان را به سینه می زنند هم خوب بلدند مخالفانشان را سانسور کرده و سایت هابشان را فیلتر کنند و البته در اینکار بسیار وارد هم هستند. سایت زیر متعلق به مخالفان چپگرای کنفرانس جی8 می باشد که دولت آلمان آن را فیلتر کرده است. عجیب اینجاست که فیلترینگ این سایت به حدی قوی می باشد که به هیچ طریقی نمی توان آن را باز کرد. اگر توانستید با توسل به هر فیلتر شکنی این سایت را باز کنید!
www.anti-g8.de

تصاویری از اعتراضات روزهای اخیر بر علیه کنفرانس جی8 در آلمان

2007-06-09T12:44:00.000+03:30

اخلاق و استثنا در صندوق

2007-06-05T20:35:00.000+03:30

حامد کیایی

اخلاق در صندوق.1
توهمی بزرگ همه ما را فراگرفته است، تضادهایی بنیادین که در عرصه عمومی (فرهنگ) با رویه هایی زیبا در سر هر چهار راه در سکه ها یا اسکناس هایی حلول می کنند که در صندوق های صدقه ریخته می شوند، در زمان این رویارویی هر سکه یا اسکناس تبدیل به نماد بازخرید اخلاق می شوند و بار بی اخلاقی را تا رویارویی دیگر از سر سوژه خالی می کنند.
احساس استثنایی که سرمایه داری آن را از اخلاق پدرسالارانه مسیحی وامدار است متوهم بودن خود را تا حدی پیش می برد که انسان را در زمانی که به گدایی پول یا به صندوقی صدقه یا حتی به سگی ولگرد تکه ای از جوجه کباب پیک نیک می دهد در اوج اخلاق مداریش لحاظ می کند و این عمل تبدیل می شود به انگاره ای ممتد که گویا استثنا بودنش به این علت است که کلیت زندگی ما در آن محو شود.
فرهنگ متوهم هستی خود را منوط به استثنا می کند و با عرضه آن به انسانها ( به شکل تکرار ابتذال) از آن کلیتی می سازد هستی بخش و هویت زا و دقیقا به همین بهانه خود را از هرگونه دون مایگی یا به تعریفی بی فرهنگی مبرا نشان می دهد.
در این نوع ساختار در عرصه عمومی هر اتفاق به ظاهر اخلاقی، خود دقیقا موید بی اخلاقی سایر اتفاق هاست.
وجود گدا، صندوق صدقه،... شکی را می پروراند که در صورت عدم آنها، سوژه چگونه می توانست اخلاق مداری خود را به خود و( یا شاید به خاطر عمومی بودنش) به دیگران ثابت کند.
همان طور که سرمایه داری به این تضاد نیاز دارد در صورت عدم آن کلیت اخلاقی که از آن دم می زند جز استثنایی تاریخی معنایی دیگر نمی تواند داشته باشد.
در آن ِ اتفاق ِ استثنا، رسانه ها دست به کار می شوند، جشن عاطفه ها برگزار، اعانه های زلزله جمع و مدرسه های خیریه مجهز به اینترنت!
و در زمانی غیر از استثنا رسانه ها بازهم به نشخوار آن می پردازند تا نه تنها بار بی فرهنگی را از عرصه عمومی بزدایند بلکه از استثنا کلیتی بسازند تا عرصه عمومی نئشه فرهنگ اخلاق مدار خود بماند.
2. استثنا در صندوق
آزادی سیاسی در سرمایه داری در انتخابات خلاصه می شود، استثنایی که در موعد انتخابات تبدیل به کلیتی ناهمگون می شود و تا موعد بعدی خود را کش می دهد، صندوق های رای در واشکافی سیاسی همان نتیجه ای را می دهد که صندوق های صدقه در واشکافی اخلاقی.
در تجربه انتخابات گذشته ریاست جمهوری ایران انرژی هسته ای و ما به ازای سیاست های خارجی مربوط به آن تبدیل به استثنایی می شود که تمام جوانب دیگر سیاسی که همگی با هم می توانند انتخاب را معنا دار کنند در زیر سیطره آن بی معنا می شوند مانند سیاست سهام عدالت که رقیب شکست خورده دیروز آن را در موعد انتخابات تبلیغ می کرد که مهمترین سیاست اقتصادی پیروز انتخابات در امروز است.
تجربه انتخابات ریاست جمهوری اخیر امریکا هم خود مؤید عریان ترین رابطه استثنا و انتخاب در صندوق رای است. پدیده تروریسم که خود را چون شبحی بی زمان و مکان بر بالای سر صندوق های رای حاکم بلا منازع می کند.
و نتیجه انتخابات را طوری رقم می زند که صدها میلیارد دلار هزینه و هزاران سرباز برای پیگیری و پیشگیری به منطقه خاورمیانه گسیل می شود و می توان این حکم را تعمیم داد همانطور که سرمایه داری اخلاقیات خود را در استثنا معنا می کند آزادی سیاسی نیز در این نظام ( صندوق های رای) هویت خود را از استثناهایی وام دارند که چون شبحی در همه جا حضور دارد پس در هیچ جا حضور ندارد.
در صورتی که به علت کمبود امکانات و دیر رسیدن کمکهای اولیه فاجعه نیو اورلئان در کنار می سی سی پی در دل آمریکا اتفاق می افتد و نیروهای نظامی امریکا تبدیل به توریست هایی می شوند که در دل تمدن بین النهرین بر روی جنازه های مردم عراق بدنبال تروریست ها می گردند.

تظاهرات اعتراضی زنان در اولین 8 مارس پس از انقلاب 57

2007-06-04T20:04:00.000+03:30

آغاز به کار بخش زنان کانون امروز دفتر تهران

2007-06-04T19:55:00.001+03:30

اجلاس سران g8 وکارگران

2007-06-04T19:47:00.000+03:30

فیلم مقابله زنان ایران در برابر طرح حجاب

2007-06-04T19:45:00.000+03:30

همزیستی بخشی از بورژوازی هوادار بازارآزاد واسلام سیاسی

2007-06-03T19:11:00.000+03:30

باز هم ستاره دارها

2007-05-31T23:25:00.000+03:30

طبق شنیده ها تعداد تقریبا 50 نفر از شرکت کنندگان در آزمون فوق لیسانس نتوانستند کارنامه خود را مشاهده کنند. بدین ترتیب این دانشجویان قادر به انتخاب رشته نیز نخواهند بود و با توجه به اینکه مهلت انتخاب زشته به پایان رسیده است این تعداد از دانشجویان عملا از ادامه ی تحصیل در مقطع فوق لیسانس منع شده اند. همچنین لازم به ذکر است که به این دانشجویان اعلام شده بود که به سازمان سنجش مراجعه کنند که پس از مراجعه به آنان اعلام شد که رد صلاحیت شده اند.جالب اینجاست که دانشجویان ستاره دار در سال گذشته در مرحله پایانی ورود به دانشگاه با مشکل مواجه شدند ولی امسال از همان ابتدا و در مرحله ی دریافت کارنامه و انتخاب رشته مشکل ها شروع شده است.

گفتاری در هنر کارگری

2007-05-30T13:56:00.000+03:30

کاوه عباسیان

کسانی که تا به حال نشریه ی خاک را دنبال یا حداقل با مباحث کلی مطرح شده در آن آشنا هستند مطمئنا با بحث هنر انقلابی نیز تا اندازه ای آشنایند. چرا که ما در این نشریه سعی کرده ایم در زمینه ی هنر نیز همچون زمینه های دیگر رادیکالترین موضع ممکن را اتخاذ کنیم و بحث هنر انقلابی را در جنبش چپ تقریبا متفاوت از آنچه تاکنون بوده به پیش بریم که خوشبختانه در این هدف تا حد قابل قبولی موفق بودیم.
در راستای بحثهایی که تا به حال مطرح شده قصد داریم در این شماره کمی در هنر انقلابی متمرکزتر شده و به طور مشخص به هنر کارگری بپردازیم. باشد تا در این شماره (ویژه نامه 1 مه) با این مقاله کمکی کرده باشیم به روشنتر شدن بحث هنر انقلابی.وقتی از هنر کارگری حرف می زنیم سریعا طیف وسیعی از آثار هنری مختلف به ذهنمان می رسد که همگی ظاهر و نمایی کارگری دارند ولی نکته ای که نباید از آن غفلت کرد این است که خیل عظیمی از این آثار هنری نه تنها در راستای افق انقلابی طبقه کارگر نیستند، بلکه آشکارا یا غیر آشکارا کارکردی ضد کارگری دارند. در نتیجه وقتی از هنر کارگری حرف می زنیم باید به دو جنبه متفاوت از این هنر بپردازیم:1.آثار هنری ضد انقلابی و ضد کارگری که ظاهری کارگری دارند.2.هنری که در راستای مبارزات و افق طبقه کارگر است که از آن می توان با نام هنر کارگری انقلابی یاد کرد.اینکه هنر کارگری دقیقا چیست را نمی توان روی کاغذ و در یک مقاله چند صفحه ای مشخص کرد. همانطور که هر بحث تئوریکی اگر فقط در سطح تئوری باقی بماند دچار رکود می شود بحث هنر کارگری نیز در صورت متوقف شدن در سطح چند مقاله ی تئوریک تبدیل به بحثی پا در هوا و بی معنی می شود و تنها از خلال پراتیک اجتماعی و مبارزات پیگیر طبقه کارگر است که هنر کارگری فرم، محتوی و تجلی راستین خود را پیدا می کند. در واقع این مقاله یا مقالاتی از این دست تنها مقدماتی اند که به روشنتر شدن و پیش رفتن بحث هنر کارگری و در نهایت شکل گیری و قوام هنر راستین طبقه کارگر کمک می کنند. با اینکه گفتیم نمی توان برای هنر کارگری تعریف دقیق و مشخصی ارائه داد ولی از آنجایی که شرایط پدید آمدن این هنر مشخص است و به صورت پراکنده نمودهای مختلفی از این هنر را می توان در جنبش کارگری مشاهده کرد پس برای روشن تر شدن بحث می توان به کلیتی از هنر کارگری اشاره کرد. ما در اینجا این اشاره را به چهار خصلت عمده هنر کارگری خلاصه کرده و بدین ترتیب بحث را پیش خواهیم برد:1.در وهله اول باید به مهمترین خصلت هنر کارگری که آن را به بخشی از مبارزات روزمره طبقه کارگر تبدیل می کند اشاره کرد و آن خصلت انقلابی بودن هنر کارگری است چرا که همانطور که گفتیم هنر کارگری از دل مبارزات پیگیر طبقه کارگر پدید می آید و به بخشی از این مبارزه تبدیل می شود. از آنجایی که مبارزات طبقه کارگر مبارزاتی در راستای افق انقلابی اش است، هنر طبقه کارگر نیز در راستای همین افق قرار می گیرد و در نتیجه خصلت انقلابی مبارزات طبقه کارگر که در سراسر تاریخ مبارزاتش جریان داشته در هنر کارگری نیز جریان خواهد داشت.2.خصلت مهم دیگری که در اینجا می توان از آن یاد کرد، دخالت مستقیم کارگران در پدید آوردن هنر کارگری است. همانطور که در ادامه مقاله به این موضوع خواهیم پرداخت، می توان آثار هنری بسیاری را مثال زد که توسط روشنفکران جدا از طبقه کارگر پدید می آید ولی طبقه کارگر را موضوع خود قرار می دهد. این آثار به دلیل نداشتن رابطه مستقیم و متقابل با طبقه کارگر و با مبارزات روزمره اش نمی توانند هنر کارگری باشند، البته نقش کنشگرانی خارج از طبقه کارگر که در پدید آمدن هنر کارگری دخیل اند را انکار نمی کنیم ولی این کنشگران در ارتباط پیگیر با طبقه کارگر است که قادر به انجام چنین کاری می شوند و در نهایت نیز با مشارکت خود کارگران دست به پدید آوردن هنر کارگری می زنند. تاریخ مبارزات کارگری قرن بیستم سرشار است از مثال هایی از این دست که به تنهایی یا با همکاری کنشگرانی خارج از طبقه ی کارگر هنر را همچون ابزاری در راه مبارزه به خدمت گرفتند. هنر انقلابی اوایل انقلاب اکتبر روسیه، هنر انقلابی آمریکای لاتین و برخی از نمونه های هنر انقلابی دهه 60 و 70 اروپا مثالهایی از این دستند در ایران نیز به عنوان بهترین نمونه می توان به تئاترهای خیابانی سعید سلطانپور همچون «عباس آقا کارگر ایران خودرو» که با مشارکت خود کارگران اجرا می شد اشاره کرد.3.در کشورهایی که دارای حاکمیتی سرکوبگرند هنر کارگری مجال کمتری برای بروز علنی پیدا می کند و در بسیاری موارد به صورت غیر علنی و زیر زمینی پدید می آید. (همچون هنر انقلابی آمریکای لاتین) و این یکی از دلایل مهمی است که هنر کارگری را اصولا از فضای هنری غالب به صورت تام وتمام جدا می کند به عنوان مثال هنر کارگری نمی تواند در جشنواره ها، نمایشگاه ها و گالری ها حضور داشته باشد (البته اگر قصدی برای حضور باشد).4.چهارمین خصلت مهم هنر کارگری موقعیت گرا بودن آن است. هنر کارگری در هر شرایطی ممکن است فرم و نمود متفاوتی داشته باشد. ممکن است این هنر فقط در مکانی خاص و در شرایطی خاص و برای آدمهای خاصی طراحی شود. ممکن است نیاز باشد که جایی سریعا کاری انجام شود و سریعا بساط آن جمع شود. ممکن است در اعتصاب یا آکسیونی به صورت خودجوش هنری از دل آن موقعیت خاص ایجاد شود که این هنر آغاز و پایانش در همان جمع باشد. کنش گران طبقه ی کارگر در شرایطی خاص قادرند هنری مختص همان شرایط پدید آورند که به کل با هنر مرسوم متفاوت است و شاید حتی از دید بسیاری هنر نباشد ولی کارگران از آن به عنوان ابزاری متفاوت با ابزار دیگر استفاده می کنند. همانطور که گفتیم این هنر چیزی غیر از هنر مرسوم است و شاید حتی همچون موقعیت گرایان بتوان آن را ضد هنر نامید. طبق اشاراتی که در این بند به خصلت چهارم هنر کارگری کردیم می توان به این نتیجه رسید که هنر کارگری در بسیاری موارد حالتی ناپایدار دارد یعنی ثبت شدنی نیست، قابلیت آرشیو شدن، به نمایش در آمدن و در جشنواره ها شرکت کردن را ندارد. یعنی طبق هر شرایطی هنر پدید آمده از دل آن شرایط را خواهیم داشت، هنری موقعیت گرا. البته باید در اینجا به این نکته نیز اشاره کرد که مسلما کلیت هنر کارگری و هر چیزی که بتوان این عنوان را بر آن نهاد به ظاهر دارای چنین خصلت ناپایداری نمی باشد و ممکن است آثار بسیاری پدید آید که خصلت پایدارتری داشته باشد.ولی همانطور که در شماره های پیشین خاک گفتیم این شرایط ارائه ی اثر هنری است که هر بار آن را با ارائه ی پیشین متفاوت می کند. نمایش یک فیلم کارگری از این کارخانه تا آن کارخانه تاثیر متفاوتی دارد و همچنین ترکیب مخاطبان و شرایطی که فیلم در آن به نمایش در می آید نیز تاثیر به سزایی دارند.پس از آنکه این چهار خصلت عمده ی هنر کارگری را بر شمردیم لازم است تا اشاره ای نیز داشته باشیم به هنری که به ظاهر کارگری است و در بسیاری موارد مدعی همراستایی با مبارزات طبقه ی کارگر است ولی در واقع نه تنها کارگری نیست بلکه ضد کارگری و ضد انقلابی نیز می باشد. برای روشن تر شدن این بحث لازم است تا اشاره ای عینی تر و ملموس تر در رابطه با طبقه کارگر داشته باشیم. ملموس ترین مثالی که در این رابطه می توان زد برمی گردد به تشکل های کارگری. در سرتاسر تاریخ مبارزات طبقه کارگر تشکل ها ی مختلفی در ارتباط با طبقه کارگر سر بر آوردند که همگی داعیه ی نمایندگی طبقه کارگر را داشتند. اما آیا بین تشکل های ساخته و پرداخته ی دولت ها و تشکل هایی که از دل طبقه کارگر سر بر می آورند تفاوت نیست؟ آیا بین تشکل هایی که ندانسته به خطا می روند و تشکل هایی که آگاهانه در مسیری درست گام بر می دارند تفاوت نیست؟ همچنین بین تشکل های روشنفکری جدا از طبقه و تشکل هایی که ارتباطی ارگانیک با طبقه کارگر دارند. تمام این نمونه ها را می توان با اندکی دقت در هنری که ظاهری کارگری دارد نیز تشخیص داد. ما در اینجا این هنر را غیر کارگری یا به عبارتی ضد کارگری می نامیم. هنر ضد کارگری را می توان در دو سطح عمده بررسی کرد:الف) هنری که طبقه کارگر را موضوع خود قرار می دهد. به عنوان مثال فیلمی که زندگی چند کارگر را موضوعی برای خلق موقعیت های دراماتیک قرار می دهد یا نقاش یا عکاسی که از چیدمان دودکش های کارخانه کمپوزیسیون خوبی در می آورد، داستان نویسی که به داستان پردازی در محیط های کارگری می پردازد و شاعری که با واژگانی پر طمطراق به توصیف فضای کارخانه می پردازد نیز از همین دسته اند. این دسته از هنرمندان شاید حتی از تاثیر منفی کارشان آگاه نیز نباشند ولی خواسته یا نا خواسته تاثیری که این دسته از آثار هنری دارند تاثیری مخرب و ضد کارگری است. این آثار هنری با موضوع قرار دادن طبقه کارگر نه تنها وضعیت موجود را قبول می کنند بلکه آن را بسیار روزمره و عادی و بخشی تغییر ناپذیر از زندگی هر روزه نشان می دهند. در واقع این آثار واقعیت دردناک زندگی طبقه کارگر را از آن رنج جانکاه و انکار ناشدنی اش تهی میکنند و کارگرانی که زیر فشار کار در حال له شدند را به عروسک هایی تبدیل میکنند که برای خوشامد خرده بورژوازی بالا و پایین می پرند. کارگردانی که فیلم به اصطلاح کارگری را می سازد هیچ ربطی به مبارزه طبقه کارگر ندارد، بازیگرانش نیز همچنین و نحوه ارائه فیلم در سالن سینما نیز همچنین (خود سالن سینما مکانی ضد انقلابی و به قول ژیگا ورتف سالن تخدیر است) تمام اینها از طبقه کارگر تنها به عنوان موضوعی برای سوء استفاده های روشنفکر مآبانه خود استفاده می کنند و با این کار آگاهانه یا ناآگاهانه آب به آسیاب وضعیت موجود می ریزند.ب) هنری که مدعی کارگری بودن است. این دسته از آثار هنری خود را در راستای مبارزه طبقه ی کارگر می دانند یعنی پدیدآورندگان این آثار نه تنها طبقه ی کارگر را موضوع قرار می دهند بلکه خود را مبارز دانسته و سعی می کنند تاثیر مورد نظر خود را بر کارگران بگذارند ولی به دلایلی که ذکر خواهیم کرد نتیجه کار این دسته از هنرمندان نیز ضد انقلابی و ضد کارگری است، که هر هنری که به عنوان اثر هنری پدید می آید پیشاپیش ضد انقلابی و ضد کارگری است. در بخش اول مقاله چهار خصلت عمده را برای هنر کارگری بر شمردیم حال در این بخش برای شناختن هنری که مدعی کارگری بودن است ولی واقعیتش چیز دیگری است نیز به همان چهار خصلت بر می گردیم:1-در وهله اول بسیاری از هنرمندان خالق این آثار خط و مشی انقلابی ندارند. در واقع همانطور که بسیاری از احزاب و تشکل ها که خود را نماینده طبقه کارگر می دانند دارای جهت گیری انقلابی نمی باشند، بسیاری از این هنرمندان نیز که آثار خود را کارگری می دانند جهت گیری انقلابی ندارند و از آنجاییکه پیش از این گفتیم که هنر کارگری بنا به خصلت ذاتی اش انقلابی است، در نتیجه آثار هنری که جهت گیری انقلابی نداشته باشند نیز نمی توانند کارگری باشند. گذشته از این همانطور که گفتیم هنر کارگری فرم و شیوه های ارائه ی خاص خودش را ایجاد می کند در حالیکه آثار هنری مذکور همگی در فرم و قالب های از پیش تعریف شده و معمول پدید آمده و ارائه می شوند. فرم و قالب هایی که پیشاپیش ضد انقلابی بودن اثر هنری را تضمین می کنند.2-همانطور که آشکار است آثار هنری مذکور همگی ساخته و پرداخته ی هنرمندانی جدا از طبقه کارگر و روشنفکرانی است که گهگاه در گوشه ی امن کافه ها به یاد کارگران افتاده و بیت شعری به سلامتی طبقه کارگر "به رشته تحریر در می آورند" که این با خصلت دومی که به آن اشاره کردیم یعنی دخالت مستقیم کارگران در پدید آوردن هنر کارگری مغایر است. این آثار از آنجاییکه پدیدآورندگانی غیر کارگر دارند و این پدید آورندگان نیز دارای ارتباطی ارگانیک با طبقه کارگر نمی باشند کلا خارج از فضای مبارزاتی و کاملا به دور از افق انقلابی طبقه کارگر سیر می کنند .3-طبق خصیصه ی سومی که به آن اشاره کردیم هنر کارگری به دلیل خصلت انقلابی اش در بسیاری موارد حالت غیر قانونی و زیر زمینی به خود می گیرد حال آنکه آثار مذکور نه تنها همیشه به صورت آشکار و علنی به عموم عرضه می شوند بلکه در بسیاری موارد از سوی دولت ها مورد حمایت واقع می شوند و حتی شاید خود دولت ها بانی پدید آمدن این آثار باشند. دولتی بودن یک اثر هنری نه تنها بر خلاف خصیصه سوم است بلکه به دلیل ذات ضد انقلابی دولت ها مغایر با خصیصه دوم (انقلابی بودن) نیز می باشد. گذشته از این بسیاری از آثاری از این دست نه تنها به صورت آشکار و علنی تبلیغ می شوند بلکه به صورت فله ای در نمایشگاهها و جشنواره ها نیز حضور دارند که این خود دلیل واضحی است بر ماهیت ضد کارگری این آثار .4-حضور این دسته از آثار هنری در نمایشگاه ها و جشنواره ها تناقض آشکار دیگری است با خصلت چهارمی که ذکر کردیم یعنی ناپایداری و موقعیت گرا بودن هنر کارگری . همانطور که در خصلت چهارم گفتیم هنر کارگری بنا به کنش گران و شرایط و شیوه ی ارائه و مخاطبان حالات ناپایدار و یکتایی به خود می گیرد که تکرار شدنی نیست و در صورت ارائه ی دوباره بنا به موقعیت، حالات یکتای دیگری به خود می گیرد که تکرار شدنی نیست و در صورت ارائه ی دوباره بنا به موقعیت ،حالات یکتای دیگری به خود می گیرد ولی از آنجاییکه آثار هنری ضد کارگری به عنوان اثری یگانه و غالبا توسط هنرمند منفرد پدید می آیند قابلیت آن را نیز دارند که در جشنواره ها و نمایشگاه های مختلف نیز شرکت کنند چرا که هر بار همان چیزی هستند که قبلا بودند و مخاطب این آثار نیز موظف است در شرایط از پیش تعیین شده ای به هر آنچه هنرمند به او می خوراند تن دهد و هیچ گاه قادر نخواهد بود نقشی کنش گرانه در ارتباط با اثر هنری داشته باشد. اگر خیلی کلی تر بخواهیم بگوییم می توان گفت که هر آنچه به عنوان اثر هنری پدید می آید به دلیل نقش منفعلانه ای که برای مخاطب قائل می شود و در نظر نگرفتن موقعیت های مختلف، نمی تواند کارگری باشد.همانطور که گفتیم مقالاتی از این دست تنها مقدمه اند و هدف ما در این مقالات روشن کردن راه است و نمی توان انتظار داشت که در این سطح از فعالیت به تعریفی قاطع از هنر کارگری انقلابی دست پیدا کنیم. عرصه ی اصلی فعالیت جای دیگری است و تئوری ای که با پراتیک پیوند نداشته باشد لفاظی روشنفکرانه ای بیش نیست. این که هنر کارگری چه نمود های مختلفی می تواند داشته باشد بر میگردد به پراتیک اجتماعی و در آنجاست که می توان خیلی مشخص تر و با فاکت هایی دقیق تر راجع به هنر کارگری صحبت کرد ، هر چند در آن صورت نیز باز هم ارائه ی تعاریف قاطع بسیار دور از ذهن به نظر می رسد چرا که عرصه ی پراتیک اجتماعی عرصه ای است که هر لحظه موقعیت های متفاوتی پدید می آورد و هنر کارگری نیز در هر موقعیتی نمود خاص آن موقعیت را خواهد داشت. این مسئله به وضوح در دید است که با پیش رفتن جنبش کارگری و با فعالیت آگاهانه ی کنش گران انقلابی در آینده ای نزدیک با نمود های مختلف و بعضا غافلگیر کننده ای از هنر کارگری رو به رو خواهیم شد که تجلی راستین هنر کارگری خواهند بود: موقعیت گرا و انقلابی

طبقه كارگر: مفهومي بنيادين در جنبش چپ

2007-05-30T13:53:00.000+03:30

شاهو رستگاری

مارکس مسائل جامعه سرمایه داری را به مثابه مسایل طبقات سازنده آن، طبقات سرمایه دار و کارگر به مثابه مجموعه های انسانی بررسی می کند،در نظام فکری مارکسیسم اصل انقلاب پی آمد حاکمیت مقوله کلیت است و با نفی چنین اصلی تمام این نظام فرو می ریزد. لوکاچ،تاریخ و آگاهی طبقاتی
يكي از مهمترين چالش هايي كه فراروي فعالين جنبش چپ در حال حاضر قرار دارد بحث بر سر تعيين دقيق و مشخص از ايجنت سوسياليزم و كارگزار انقلاب اجتماعي در درون جدالهاي طبقاتي در شرايط عيني جامعه مي باشد . پس از فروپاشي رژيم سرمايه داري دولتي شوروي و اعلام تز پايان تاريخ تئوريسين هاي بورژوازي هار جهاني حمله به مفاهيم بنيادين جنبش چپ در دستور كار قرار گرفت . نوك پيكان حملات متوجه مفهوم كليدي پرولتاريا مي باشد كه با فرياد هاي باي باي پرولتاريا راه را براي چرخش 180 درجه اي غالب متفكرين به اصطلاح چپ را باز كردند. استدلال آنها به اين صورت است كه در حال حاضر مزدهاي واقعي افزايش يافته كه اين تغيير منجر به نوعي ساييدگي تقسيمات طبقاتي مي شود و طبقه كارگر عضلاني اكنون فقط اقليتي از نيروي كار است كه زير سلطه كارگران يقه سفيدي است كه از سطح زندگي طبقه متوسط برخوردارند . با توجه به اينكه چپ راديكال اعتقاد دارد كه پاسخ دادن به مسائل واقعي و عيني جامعه و ملموس تر نمودن مسائل جنبش كارگري براي اكثريت جامعه بايد در رأس اهداف جنبش قرار بگيرد در اين نوشتار نگارنده هر چند به طور موجز و مختصر سعي در پيدا كردن و شفاف تر نمودن خطوط عمده بحث تعريف طبقه كارگر مي باشد . تجربه يك قرن گذشته نشان داده است كه بسياري از جنبش هايي كه در طي اين قرن ليبل سوسياليزم يا چپ را بر خود نهاده اند پايه هاي مادي و عيني آنها در جامعه نه در طبقه كارگر بلكه در ديگر طبقات ناراضي جامعه قرار گرفته است . طبقات بورژوازي و خرده بورژوازي ناراضي از شرايط استبدادي حاكم بر جامعه شان ( اكثراً در جهان سوم بخصوص در آمريكاي لاتين و آسيا ) در پي دست يابي به آرمان يك كشور صنعتي ، دموكرات ، مدرن ، پيشرفته ، شبه غربي ، سوار بر نوعي راديكاليسم غير پرولتري ، خود را به عنوان چپ و سوسياليست معرفي كرده و در نهايت به دليل تناقضات بنيادين در كليت سيستم عيني آنها در پي اجراي برنامه سوسياليستي كارگري و منافع طبقاتي عينيت يافته شان عملاً نه تنها جنبش و مطالبات طبقه كارگر را نمايندگی نكردند بلكه با ايجاد رژيم هاي سرمايه داري دولتي ، ارزش اضافي لازم براي ادامه حيات سرمايه را با بوروكراسي هاي طويل و دراز و ماشين سركوبگر دولتي ( ناشي از ملزومات حفظ اين ارزش اضافي ) از گرده طبقه كارگر بيرون كشيدند و تعرض وسيع و همه جانبه به خواسته هاي بنيادين طبقه كارگر را بنيان نهادند . گره گاه اصلي بحث اين نكته است كه اين جنبش هاي بورژوازي ناسيوناليستي را نه به عنوان انحراف از آموزه هاي ماركسيسم و يا نحله هاي اپورتونيست و رويزيونيسم بلكه بايد به عنوان جنبش هاي واقعي داراي پايگاه مادي و طبقاتي مشخص در بطن مناسبات توليدي – اجتماعي حاكم بر جامعه مورد بررسي قرار داد كه اصولا افق ، آلترناتيو ، نسخه ، و مطالبات كاملاً متفاوتي را نمايندگي مي كنند . جنبش چپ و سوسياليزم ، جنبش نقد نظام سركوب گر و استثمارگر سرمايه داري از ديد و منظر منافع طبقه كارگر ( نه ديگر طبقات و جنبش هاي ناراضي اجتماعي) – به دليل جايگاه خاصش در مناسبات توليدي – مي باشد كه پراتيك ، سازماندهي ، و ترسيم يك الگوي كلي براي تعرض بنيادين به نظم سرمايه را نيز بايد از همين مكانيزم و چارچوب انضمامي مشخص و عيني حاكم بر كليت جامعه ، استنتاج کرد و به پيش راند .با اين مقدمه بحث اصلي شروع مي شود : تصوري كه متأسفانه از طبقه كارگر وجود دارد فردي با لباسهاي آبی مندرس ، دست هاي پينه بسته وبا گردن و بازوان ستبر، در حال كاركردن در يك كارخانه صنعتي توليد كفش مي باشد كه از حداقل امكانات رفاهي و خدماتي برخوردار است و حقوق و درآمد ماهيانه آن كفاف زندگي اش را نمي دهد و عموماً محتاج توجه و بذل و بخشش مي باشد .نكته اول : در تمامي آثار ماركس حتي يك بار هم پرولتاريا مصداق و مساوي كارگر صنعتي كارخانه قرار نگرفته است . نكته دوم: بحث بر سر اينكه طبقه كارگر را با چه معياري مي توان تعريف كرد از شرايط و موقعيت طبقاتي افراد در جريان پروسه عيني توليد در شرايط اجتماعي و در درون فرايند توليد اجتماعي كار بر مي آيد نه از اينكه درآمد ، آگاهي ، پوشش و مسكن فرد در چه وضعيتي قرار دارد ( به تعبير ماركسي از كيف پولش ) . اين موقعيت هاي عيني را نبايد خارج از فرايند مبارزه طبقاتي و به عنوان مكانهاي مشخص در ساختار ايستاي جامعه تعريف كرد بلكه از خصلت تضاد آميز روابط اجتماعي ناشي از تقسيم اجتماعي كار كه به طور مستقل از كارگزاران آنها باز توليد مي شود كه اين طبقات به غير از سطح اقتصادي در سطوح سياسي و ايدئولوژيك ناشي از سلطه سرمايه بر كار تعيين مي شود. اقتباس طبقه کارگر از اینکه آیا فرد کار مولد یا غیر مولد انجام می دهد و یا اینکه محصولی که تولید می کند دارای مصرف مولد سودمند یا غیر مولد غیر سودمند باشد( که در استخراج ارزش افزوده و انباشت سرمایه تاثیر مثبت یا منفی داشته باشد) ،نیز راهی برای درک مارکسی از موقعیت اجتماعی خاص پیش روی ما قرار نمی دهد.ماركس در نامه مشهوري به ژوزف ويدماير در مارس 1852 مي نويسد:"و اكنون در باب خودم بگويم هيچ افتخاري براي كشف وجود طبقات در جامعه نوين يا مبارزه ميان آنها متعلق به من نيست.مدت ها پيش از من مورخان بورژوا تکامل تاريخي اين مبارزه طبقاتي و اقتصاددانهاي بورژوا كالبد شناسي اقتصادي طبقات را توصيف كرده بودند.آنچه من انجام دادم و جديد بود بايد اثبات مي شد (1)كه وجود طبقات بستگي دارد فقط به مراحل خاص تكامل تو ليد (2)كه مبارزه طبقاتي الزاما به ديكتاتوري پرولتاريا مي انجامد(3)كه اين ديكتاتوري خود فقط گذار به الغاي تمامي طبقات و جامعه بي طبقه را تشكيل مي دهد."در واقع مبارزه طبقاتي از روابط توليدي خاصي در مراحل معيني از تكامل نيروهاي توليدي بر مي خيزد در جريان پروسه توليد كارگر به دليل اين كه ابزار توليد را در اختيار ندارد چيزي را كه توليد مي كند بر فراز خويش مي بيند اين موجود (كالا) كه از طريق كار كارگر( مادي يا ذهني) در پروسه وفرايند توليد قرار مي گيرد براي باز توليد جريان ارزش اضافي ايجاد شده ناشي از كار اضافي (كاربيش از حد متعارف استاندارد اجتماعي ) ثروت و مكانيزم چرخش و سود آوري سرمايه را تامين مي كند . سود سرمايه دار ناشي از در اختيار گرفتن ارزش اجتماعي كار اضافي است كه كارگر توليد كرده است . دو فاز اساسي براي پيش رفتن در بحث را بايد بيان كنيم .كارگر كسي است كه :(1)- نيروي كار خود را مي فروشد (كار مزدي) ونيروي كار ماديت يافته به كالايي عيني تبديل مي شود(2)- اين نيروي كار فروخته شده كارگر در جريان پروسه توليد ‍،ارزش اضافي براي سرمايه دار ايجاد مي كند . حال ممكن است كه فردي نيروي كار خود را بفروشد ولي ارزش اضافي توليد نكند اين فرد نيز جزء طبقه كارگر محسوب مي شود . به اين مثال دقت كنيد : تعمير كار ساده اي كه براي تعمير ماشين لباس شويي شما به منزلتان مي آيد نيروي كار خود را مي فروشد ودر قبال كاري كه براي شما انجام مي دهد پولي ( مزدي ) دريافت مي كند ولي اين شخص ارزش اضافي توليد نمي كند ولي كماكان اين فرد براي تجديد حيات خويش كار مزدي انجام مي دهد پس او را نيز مي توان به نحوي در طبقه كارگر قرار داد .در درون مناسبات توليدی در كليت جامعه ما دونوع از طبقات را تعيين مي كنيم :1)طبقات اصلي :در فرايند طبقات اصلي جامعه جدال بر سر توليد ارزش اضافي است كه در اين پروسه اصلي ثروت افزايي، گروهي از افراد ارزش اضافي توليد مي كنند و گروهي ديگر اين ارزش اضافي مازاد را تصاحب مي كنند.2)طبقات فرعي:در فرايند طبقات فرعي جامعه اين ارزش اضافي توليد شده در فرايند اصلي بر اساس ملزومات خاص نظام سرمايه به شكل نابرابر توزيع مي شود و اين افراد دريافت كنندگان سهم توزيع شده از كار افزوده تصاحب شده مي باشند.فردي كه به علت تقسيم كار اجتماعي باید تدريس كند در فرايند اصلي مي تواند نيروي كار (ذهني)خود را به يك شركت خصوصي آموزشي بفروشد. مستقيما ارزش اضافي توليد كند و كار مزدي خويش را به رئيس شركت بفروشد.همين فرد مي تواند در يك مدرسه دولتي نيز تدريس كند و سهمي از ارزش اضافي توليد شده در فرايند اصلي كل جامعه را به خود اختصاص دهد.در هر دو صورت او نيروي كار خويش را فروخته است(كار مزدي)و تفاوتي نمي كند كه كار خود را بطور مستقيم وارد پروسه توليد ارزش اضافي كند و يا از توزيع ارزش اضافي كل جامعه سهمي را به خود اختصاص دهد.در فراشد فرعي طبقات فرعي جامعه نيز مكانيزم هايي دخيل هستند كه شرط وجودي فراشد اصلي جامعه را تضمين و بازتوليد مي كنند حال اين شرايط مي تواند فرهنگي ، سياسي ، و ايدئولوژيك باشد . البته بجز سرمايه صنعتي ، جامعه متشكل از سرمايه تجاري ، كشاورزي ، مالي ... نيز مي باشد و تحليل هر يك از كارگزاران اين عرصه ها در چارچوب همين طبقات فرعي و اصلي و پيوستگي به هم فشرده آنها مورد بررسي قرار مي گيرد . در درون همين فرايند فرعي نيز با دو نوع گروه برخورد مي كنيم . 1.مديران اجرايي اين فرايندها كه در درجات بالاتري قرار ميگيرند .2.كاركنان بخشهاي مختلف اين نهادها كه براي ادامه حيات خويش مجبور به فروش نيروي كار خود در اين نوع مراكز و در سلسله مراتب پايين تر مي باشند .كاركنان اين مراكز ،توليد ارزش اضافي نمي كنند و نيروي كار فروخته شده خود را با مزد و پولي كه از توليد ارزش اضافي كلي دريافت مي كنند مبادله ميكنند ( سربازي كه ساعات مديدي از وقت و نيروي خود را در ارتش صرف پاسداري از نظم سرمايه مي كند شرايط وجودي و مطلوب براي بازتوليد فراشد اصلي و ارزش اضافي از طريق حفظ امنيت و پاسداري از ماشين سركوب گر نظم سرمايه را فراهم ميكند . بدين ترتيب مي توان جايگاه طبقاتي هزاران فردي را كه در مراكز خدماتي ، تجاري ، كشاورزي( و نه الزاماً صنعتي ) چون مدارس نيمه دولتي ، كارگران حوزه تجارت در فروشگاه هاي كوچك و بزرگ ، بانكها ، بنگاه هاي خريد و فروش مسكن ، پرستاران ، بهياران و ساير كارگران شبكه هاي گسترده بهداشت و درمان كه براي بيمارستانها و مراكز خصوصي دارو و درمان كارميكنند ، شهرداري ها ، كارگران بخش حمل و نقل، پست و ... تعيين كرد . اين افراد نيروي كار خود را نه در بخش صنعت بلكه در بخش خدمات به صاحبان سرمايه فروخته و كار مزدي انجام ميدهند . در بخش بازرگاني و تجاري نيز صاحبان سرمايه ، شرايط وجودي براي تسهيل پروسه توليد ارزش اضافي را با رقابت بين خود و بين آنها و صاحبان صنعت نرخ متوسط سود را محاسبه و تعيين مي كند و بازرگان با جلوگيري از كاهش نرخ بازگشت سرمايه با خريد فوري محصول سرمايه دار و مقداری کالای پولی به ياري او مي شتابد و انتقال کالاها را از مراکز تولید به مراکز مصرف بر عهده دارد و بر همین اساس نقش بسيار مهمي در كليت نظام تقسیم کار جهانی سرمايه داري را ايفا ميكند. بعضي از طبقات فرعي نوع اول كه به صورت شركت هاي خصوصي هستند به طور كلي سهم مناسبي از ارزش افزوده سرمايه دار را توليد مي كنند ولي بخشي از طبقات فرعي نوع اول سرمايه غير مولدي در اختيار ندارند ، آنها نرخي از سود دريافت نمي كنند بلكه كليسا ، آموزش دولتي ، پليس ، ارتش ، دستگاه بوروكراسي و ... ( حفاظت از امنيت قرار دادها و مالكيت خصوصي ، رفتار اجتماعي منظم ) – به طور كلي بخشهايي از ارزش افزوده ( كه در جاي ديگر توسط سرمايه مولد استخراج شده ) را كه تنها براي تأمين دستمزد ، حقوق ، هزينه وسايل مربوط به فراشد هاي خاص شان كافي است ،دريافت ميكنند كه مكانيزم هاي انتقال ارزش افزوده به اين طبقات فرعي نوع اول اساساً شامل ماليات و پرداخت مستقيم است . طبقه كارگر را بايد به عنوان يك اتحاد از طبقات متمايزي كه در طول تاريخ پيوسته در حال دگرگوني اند درك كرد . در شكل بندي اجتماعي سرمايه داري چنين اتحادهايي مي تواند شامل طبقه اصلي كارگزاران مولد به همراه طبقات فرعي نوع دوم از كارگران غير مولد باشد .آن چیزی که در حال حاضر قابل تامل می باشد تغییر جهت ساختار طبقه کارگر است و نه الغای آن.تغییراتی که درپی افزایش ترکیب ارگانیک سرمایه و افزایش بازدهی کار رخ داده است ،قانون آهنین مزدها را به چالش کشانیده است چرا که علی رغم اینکه سطح زندگی کارگران افزایش پیدا کرده ولی سهم آنان از تولید و ثروت کلی جامعه بطور کلی کاهش پیدا کرده است.یکی از منتقدان نظریه ارزش اضافی کار مارکس،"دانیل بل"، جامعه شناس امریکایی استکه در کتاب "ظهور جامعه پسا صنعتی " متاثر از یورگن هابرماس اعتقاد دارد که "خصیصه جامعه پسا صنعتی این است که به جای آنکه صحبت از تئوری ارزش بر پایه کار کنیم باید صحبت از تئوری ارزش بر پایه دانش کنیم و در همین راستا می توان ادعا کرد که این دانش است و نه کار که تولید اجتماعی را شکل می دهد و تحلیل مارکس از خصلت اجتماعی تولید در مورد دانش بیشتر است تا تولید کالا".در پاسخ کوتاهی به این نقد باید خاطر نشان ساخت که با استقرار تکنولوژی و پیشرفت دانش و فن آوری ما شاهد افزایش بهره وری و یازدهی کار می باشیم یعنی یا نوعی تغییر بالانس در کلیت پروسه کار روبرو هستیم به نحوی که کار لازم و ضروری کاهش پیدا کرده و کار اضافی (ارزش اضافی نسبی برای سرمایه دار ) و نرخ سود در مقیاس هر چه وسیع تری افزایش پیدا کرده و این افزایش بجای اینکه جذب کار و اعتلای وضعیت طبقات کارگرشود جذب سرمایه ثابت می شود.کار را یاید به صورت مجموعه ای از نیروی کار جمعی تمامی تولید کنندگان جامعه در نظر گرفت که شامل تمامی کارگران یدی و ذهنی این پروسه تولید ارزش اضافی جمعی است که به اشکال گوناگون در فرایند تولید کالاها شرکت می کنند و در این متن و چارچوب محصولی را یه وجود می آورند.

ديكتاتوري پرولتاريا؛ گذار به رهايي

2007-05-30T13:44:00.000+03:30

بهزاد باقری

ديكتاتوري پرولتاريا چه بعنوان يك آلترناتيو وافق (افقي كه جنبش معيني در جامعه آن را نمايندگي مي‌كند) و چه بعنوان يك ترم و واژه‌‌ي كليدی در ادبيات ماركسيستي (بر هيچكس پوشيده نيست كه ديكتاتوري پرولتاريا يكي از اجزاء جدايي‌ناپذير تئوري و عمل جنبش كمونيستي است) تا كنون موجب بدفهمي و كج نمايي زيادي قرار گرفته است، تا جائي كه كمتر تئوري‌اي را در جهان معاصر مي‌توان يافت كه يكي از پايه‌هاي بنيادين‌اش اينگونه مورد تحريف قرار گرفته باشد.
از يكسو تئوريسين‌ها و كارپردازان رنگارنگ بورژوازي(از سوسيال- دموكرات و ليبرال گرفته تا محافظه‌كاران و مذهبيون) با جلوه دادن ديكتاتوري پرولتاريا به عنوان نظامي سياسي كه در آن يك حزب به صورت مطلق حكومت را به دست گرفته و آزاديهاي فردي و مدني را منكوب و مخالفان را با خشونت سركوب مي‌كند و اراده استبدادي خود را به ديگر اعضاي جامعه تحميل مي‌كند، قصد دارند با مخدوش كردن و قلب واقعيتها (امري كه كار هر روزة آنها و رسانه‌ها و ميدياي آنهاست) تصوير جامعه سوسياليستي و تئوري جنبش مخالفشان را سياه و تيره و تار بنمايند و هر گونه تلاش براي مبارزه و نفي مناسبات موجود را عبث جلوه داده و از آن جلوگيري كنند.(بسياري از جريانات و احزاب باصطلاح كمونيست و در واقع رفرميست غربي نيز با قبول يك تصوير كمابيش مشابه تصوير مذكور با كنارگذاشتن ديكتاتوري پرولتاريا از تئوري و برنامه خود عملاً به موضع حمايت از نظام‌هاي مستقر ساسي كشورهايشان در غلطيدند .نمونه حزب كمونيست فرانسه، نمونه بارز آن است.)
از سوي ديگر سوسياليسم بورژوايي سابقاً موجودشوروی وبلوک شرق و واقعا موجود امروزي در برخي از كشورها و ناسيوناليسم و پوپوليسم جهان سومي نيز با منحرف‌كردن برنامه و محتواي واقعي ديكتاتوري پرولتاريا در تئوري و جازدن سرمايه‌داري انحصاری دولتي با ساختار تصميم‌گيري و برنامه‌ريزي متمركز و ديكته شده از بالا و تحميل انفراد اجتماعي به طبقة كارگر و محروم كردن آن از شركت در پروسة تصميم‌گيريهاي اقتصادي و سياسي در عمل، موجبات ضعف و افول جنبش انقلابي كارگري و باژگونه جلوه دادن اهداف و وظايف حقيقي آن را فراهم آوردند.
براي بيرون آوردن ديكتاتوري پرولتاريا از زير آوار تحريفات و نشان دادن خصلت و ماهيت واقعي و جايگاه آن در تحقق‌پذيري افق طبقة كارگر، توضيح مختصر برخي از پايه‌هاي بديهي تئوري ماركسيم ضروري مي‌رسد.
ديكتاتوري پرولتاريا از زاويه لزوم انقلاب اقتصادي:
بدون شك ديكتاتوري پرولتاريا، زائيده انقلاب است. انقلابي كه با توجه به مقاومت خشونتبار بورژوازي در مقابل خلع يد سياسي و اقتصادي‌اش، ناگزير شكلي قهرآميز به خود مي‌گيرد (البته طبقه كارگر با حداقل قهر اين خلع يد را به پيش مي‌برد)، اما آنچيزي كه هدف انقلاب و هدف حكومت كارگري است، تحول انقلابي اقتصاد جامعه است.
اساس ستم همه جانبه‌اي كه سرمايه‌داري بر استثمارشوندگان روا مي‌دارد، ستمي است كه ريشه در انقياد اقتصادي آنها دارد. باز توليد جامعه طبقاتي سرمايه‌داري و روبناي سياسي و دولت‌اش بيش از هر چيز به بازتوليد مناسبات اقتصادي سرمايه‌داري گره خورده است. آزادي طبقه كارگر، از قيد سرمايه‌داري بدون یک انقلاب اقتصادی که اساس بازتولید مادی سرمایه داری- مالكيت خصوصي بر وسائل توليد، كالا بودن نيروي كار و حاكميت توليد كالايي و توليد براي سود به جاي توليد براي تامين نيازها و خوشبختي انسانها- را نفي مي‌كند غيرممكن است.

طبقه كارگر تنها با استقرار سوسياليسم به مثابه يك نظم اقتصادي و برقراري دوباره مناسبات توليدي جامعه بر پايه‌اي نوين است كه قادر خواهد بود، پيروزي اهداف خويش را تضمين نمايد. به سرانجام رساندن اين انقلاب اقتصادي بدون تصرف قدرت سياسي و بدون ايجاد يك دولت كه اين انقلاب را به اجرا مي گذارد و از آن حفاظت مي‌كند، ممكن نيست. اما آنچيزي كه
وجود موقتي اين دولت نيز هرگونه دولت ديگري را ايجاب مي‌كند چيست؟ پاسخ به اين سؤال در تئوري ماركسيستي دولت نهفته است.
ماركسيسم و تئوري دولت:
از نقطه نظر تئوريسين‌هاي بورژوازي و نيز كساني كه قصد دارند، مناسبات اقتصادي اجتماعي موجود را عادلانه، طبيعي و ابدي وانمود كنند، مبارزه طبقاتي يا اصلاً در جامعه وجود ندارد و يا اينكه دولت، به عنوان نماينده منفعت كل جامعه، منافع متضاد طبقات اجتماعي را با هم آشتي مي‌دهد و نظم را مستقر مي‌سازد. همچنين در ادامه اين طرز تلقي، بسياري از سوسيال دمكراتها و كائوتسكیست‌هاي ديروزي و امروزي بر اين باورند كه دولت در دوره سرمايه‌داري ماهيت سابق خود را از دست مي‌دهد و از صورت عامل جبر و زور بر توده‌هاي استثمار شونده خارج مي‌شود، آنان دمكراسي پارلماني بوژوايي را يك دمكراسي خارج از طبقه و سازماني مي‌دانند كه در بالاي طبقات قرار گرفته و منافع اكثريت را حفظ مي‌كند.
ماركسيسم اما، حقيقت وجودي هر دولتي را مستقل از سفسطه‌هايي كه قصد دارند آن را برخاسته از ارادة اكثريت مردم و نمايندة منافع آنها و شكل گرفته در يك پروسه دمكراتيك باحق رأي عمومي كه اكثريت مردم بر آن مهر تأييد زده‌اند، وانمود كنند و در تقابل با اين خرافات آشكار مي‌سازد و عنوان مي‌كند كه دولت حاصل آشتي ناپذيري تضاد طبقات اجتماعي است. دولت ارگان سيادت طبقه اجتماعي از نظر اقتصادي مسلط در جامعه براي سركوب طبقة متخاصم باوي و حفظ و باز توليد اركان جامعه‌اي است كه منافع وي با وجود آن تضمين مي‌گردد. دولت- البته تنها در شكل استثمارگر آن- قهراً (بوسيله ارتش، پليس و دارو دسته‌هاي حرفه‌اي مسلح، دادگاهها و زندانها و ...) و نيز به طرق ظاهراً مسالمت آميز (تلقين ايدئولوژي خود به جامعه توسط نهادهاي آموزشي، رسانه‌ها و ...) طبقات استثمار شونده را در چارچوب شيوه‌ي موجود توليد، نگه مي‌دارد.
ماركسيسم با صراحت تمام هر دولتي را نيرويي خاص براي سركوب مي‌داند، به اين معنا كه حتي در دمكراتيك‌ترين كشورهاي سرمايه‌داري نيز، كارويژه‌ي اصلي دولت، سركوب طبقه كارگر و استثمار شونده توسط اقليت استثمار كننده به شيوه‌هاي گوناگون است.
دولت ديكتاتوري پرولتاريا، تنها دولتي در طول تاريخ است كه صراحتاً ماهيت طبقاتي و نقش تاريخي خود بعنوان عامل اعمال قهر بر استثمارگران را مي‌پذيرد و بر آن صحه مي‌گذارد،‌ اجراي آلتر ناتيو طبقه كارگر براي سازماندهي جامعه بدون يك دولت متشكل كننده‌ي پرولتارياي انقلابي و مدافع منافع وي ممكن نيست. در حقيقت نيازها و ملزومات گذار از سرمايه‌داري به كمونيسم وجود چنين دولتي را ايجاب مي‌كند.
- لزوم ديكتاتوري پرولتاريا به مثابه دورة گذار به كمونيسم:
«بين جامعه سرمايه‌داري و جامعه كمونيستي، مرحله‌اي از دگرگوني انقلابي يكي به ديگري وجود دارد، متناظر با اين مرحله يك دوره گذار سياسي نيز وجود خواهد داشت كه طي آن حكومت چيز ديگري جز ديكتاتوري انقلابي پرولتاريا نمي‌تواند باشد.» كارل ماركس، انتقاد برنامه گوتا
كمونيسم تنها تئوري ای براي اثبات مبارزه‌ي طبقاتي در جامعه نيست. بلكه آن جنبش و آن تئوري است كه قصد دارد مبارزه طبقاتي را به سرانجام آن يعني محو طبقات برساند. اما براي محو طبقات، مبارزه‌ي طبقاتي ميان پرولتاريا و بورژوازي بدواً بايد به پيروزي پرولتاريا و تصرف قدرت سياسي توسط وي بيانجامد. ديكتاتوري پرولتاريا چيزي جز دولت طبقه كارگر يعني «پرولتارياي متشكل شده بعنوان دولت، براي لغو مناسبات اقتصادي – اجتماعي سرمايه‌داري و به اجرا گذاشتن افق و برنامه طبقه كارگر بعنوان پايه‌اي كه جامعه حول آن زيست خود را ادامه مي‌دهد و براي از بين بردن طبقات و پاية وجودي دولت يعني تضاد طبقاتي است. ديكتاتوري پرولتاريا پس از انجام اين امر خود را غير لازم مي‌سازد و به تدريج زوال مي‌يابد.
آزادي حقيقي‌اي كه هدف مبارزه انقلابي طبقه كارگر است و رهايي واقعي و همه جانبه انسانها- از زاويه ماركسيستي- تنها در يك جامعه كمونيستي متحقق خواهد شد. جامعه سوسياليستي (اصطلاحي كه براي فاز پاييني جامعه كمونيستي به كار مي‌رود) و قدرت سياسي سازمانده آن يعني ديكتاتوري پرولتاريا تنها وسيله و ابزار رسيدن به آن است.
به تعبير انگلس تنها هنگامي مي‌توان از آزادي و برابري واقعي سخن گفت كه ديگر دولتي وجود نداشته باشد. آزادي، رهايي و برابري واقعي، آزادي و برابري اي كه تحت تأثير ملاحظات جامعه طبقاتي و محضورات تضاد و مبارزة طبقاتي حاكم بر آن محدود نشود. تنها در جامعه‌اي بدون طبقه و بدون دولت متحقق خواهد شد.
اما در اين دوره گذار به كمونيسم،‌ ساختار سياسي جامعه چه شكلي خواهد داشت؟ اين سؤالي است كه ماركسيسم بدون خيال پردازي و ارائه طرح‌هاي اتوپيك براي آينده جامعه و با تكيه بر تجربيات واقعي مبارزه‌ي طبقاتي به آن پاسخ مي‌گويد.
- خطوط عمدة ساختار سياسي دوره‌ي گذار
برخلاف حتي دمكراتيك‌ترين كشورهاي سرمايه‌داري – دموكراسي‌هاي پارلماني غربي- كه در آنها زحمتكشان و استثمار شوندگان به حكم سرمايه داري بودن اين جوامع و حاكم بودن منافع اقليتي از افراد جامعه بر آن – يعني طبقه بورژوا- عملاً بر ساز و كار تصميم‌گيريهاي اصلي اجتماعي و سياسي و تعيين سرنوشت خويش تأثيري ندارند و در تقابل مستقيم با نظامهاي كاپيتاليستي سركوبگر حاكم بر اكثريت امروزي مردم جهان و رژيم های استبدادي‌اي كه براي تضمين بقاي نظم سرمايه‌داري بي‌حقوقي مطلق را بر آنان تحميل كرده‌اند، ديكتاتوري پرولتاريا بر سازماندهي شورائي جامعه و بر اين اساس دخيل كردن مستقيم و وسيع اكثريت افراد در پروسه تعيين و اجراي سياستهاي حاكم بر جامعه استوار است و هر چقدر كه اين اكثريت تعداد بيشتري از مردم را فرا گيرد، به همان نسبت هم اين دولت، بيشتر ضرورت وجودي خود را از دست خواهد داد.
دولت ديكتاتوري پرولتاريا، ارگان سركوب مبارزة قهرآميز بورژوازي عليه پرولتاريا (لاجرم با استفاده از قهر) و جلوگيري از اعاده‌ي آن شرايط و پيش شرط‌هاي اقتصادي – اجتماعي است كه موجب قدرت گيري و گسترش دوباره مناسبات سرمايه‌داري در جامعه مي‌گردد. مبارزة احزاب و گروههايي كه افق و آلترناتيوهاي بورژوايي براي حيات جامعه را نمايندگي مي‌كنند و خواستار بازگشت شرايط اقتصادي و سياسي پيش از تشكيل ديكتاتوري پرولتاريا هستند، اگر در چارچوب مسالمت‌آميز و با ابزارهاي متعارف سياسي و به صورت مبارزه‌اي سياسي براي جلب جامعه به نظرات و اهداف آنها صورت بگيرد، به هيچ عنوان به صورت قهرآميز توسط دولت كارگري سركوب نخواهد شد.
در شرايطي كه توليد و بازتوليد مناسبات اقتصادي و اجتماعي جامعه بر مبناي افق و اهداف و برنامة طبقه كارگر- برنامه‌اي كه با اجراي آن طبقه كارگر نه تنها خود بلكه بشريت را آزاد خواهد ساخت- باشد، اتفاقاً وسيع‌ترين آ‍زاديهاي فردي و اجتماعي براي بر پا نگهداشتن و تضمين بقاي اين مناسبات نه تنها لازم بلكه حياتي خواهد بود.
سوسياليسم تنها با دخالت دادن بيشترين تعداد ممكن افراد از طبقه كارگر و ديگر توده‌هاي جامعه – كه اكثريت آنها توده‌هاي كاركن جامعه هستند- در تصميم‌گيريهاي سياسي و اقتصادي است كه بقاي خود را تضمين مي‌كند و قابليت پيروزي بر سرمايه‌داري را مي‌يابد.
حكومت پرولتري بر پاية مؤسسات و نهادهاي انتخابي و بر همين اساس آزادي كامل و مطلق بيان، تحزب، تشكل، اجتماعات و ... استوار است. نفي پارلما نتاريسم به معناي نفي جدايي نهادهاي قانونگزار از نهادهاي مجري قانون و الغاي موقعيت ممتاز و امتيازات مادي فوق‌العاده نمايندگان، و همچنين نابودي ارتش و هرگونه نيروي مسلح حرفه‌اي و جايگزيني آن با تسليح توده‌اي از مهمترين اجزاي استقرار نظم سياسي پرولتري هستند.
با در هم شكسته شدن ماشين دولتي بورژوازی مافوق مردم ، وظايف دولتي از وظايف مصنوعاً پيچيده شده و رياست مآبانه قشر مخصوصي از كاركنان دولتي عالي رتبه، فوراً به وظايف ساده شده‌اي تبديل مي‌گردد كه توسط افراد منتخب، پاسخگو و قابل عزل كه مزاياي اجتماعي آنها از سطح زندگي طبقه كارگر بالاتر نمي‌رود، انجام مي‌شود و سپس به تدريج انجام اين وظايف مستقيماً به دست عموم مردم خواهد افتاد.
«ما هدف نهايي خود را نابودي دولت، يعني از بين بردن هرگونه اعمال قوه قهريه متشكل و سيستماتيك و به طور كلي هرگونه اعمال قوة قهريه نسبت به افراد قرار مي‌دهيم ما در انتظار فرارسيدن آن نظام اجتماعي نيستيم كه در آن اصل تبعيت اقليت از اكثريت مراعات نگردد. ولي ما كه در راه سوسياليسم مي‌كوشيم يقين داريم كه سوسياليسم با رشد خود به مرحلة كمونيسم خواهد رسدي و بدين مناسبت هرگونه ضرورت اعمال قوه قهريه نسبت به افراد به طور كلي و تبعيت يك فرد از فرد ديگر و يك بخش اهالي از بخش ديگر از ميان مي‌رود، زيرا افراد بدون اعمال قوه قهريه و بدون تبعيت عادت خواهند كرد شرايط بدوی زندگي اجتماعي را مراعات كنند.» و.ا.لنين، دولت و انقلاب

علیه سانسور

2007-05-29T15:46:00.000+03:30

به علت فیتر شدن وبلاگ آزادی برابری از این به بعد مطالب وبلاگ را در آدرس جدید وبلاگ دنبال کنید
http://azady-barabary.blogspot.com/
با تشکر
وبلاگ آزادی برابری

وبلاگ آزادی برابری فیلتر شد

2007-05-29T15:35:00.000+03:30

از سوی دانشجویان دانشگاه تهران باخبر شدیم از امروز صبح وبلاگ دانشجویی16 آذر
( آزادی برابری) از سوی سایت مرکزی دانشگاه تهران مسدود شده است و
در حال حاضر دانشجویان پردیس مرکزی دانشگاه تهران قادر به استفاده
از این وبلاگ دانشجویی نیستند.